آزمون‌های خودرویی

آزمون‌های خودرو نشان می‌دهند مؤلفه‌ای تحت شرایطی که نماینده بارهایی است که در طول عمر خودرو با آن مواجه می‌شود همچنان کار می‌کند. خودرو یک محصول واحد نیست بلکه یک محیط است: لرزش، چرخه دما، آب شور، برخورد سنگ، گذراهای الکتریکی و نویز الکترومغناطیسی همه هم‌زمان و سال‌ها وجود دارند.

آنچه این خانواده را متمایز می‌کند این است که مشخصات سازنده خودرو بر روی استانداردها قرار می‌گیرد. انتشارات ISO و SAE زمینه مشترک را ایجاد می‌کنند؛ اما فولکس‌واگن، بی‌ام‌و، فورد، استلانتیس، تویوتا و رنو در مشخصات خاص خود سطوح شدت، آزمون‌های اضافی و معیارهای پذیرش متفاوتی تعریف می‌کنند. برای یک مؤلفه، عبارت "مطابق با استانداردهای خودرو" به‌تنهایی کافی نیست؛ باید مشخص شود مشخصات کدام سازنده و کدام بازنگری آن مدنظر است.

این خانواده سه فرآیند جداگانه را با هم حمل می‌کند و اغلب اشتباه گرفته می‌شوند. تأیید نوع (Homologation) شامل تأییدهای نوعی است که خودرو برای ورود به ترافیک نیاز دارد و تحت اختیار دولتی اجرا می‌شود. تأیید تأمین‌کننده به معنای گذراندن الزامات کیفیت و آزمون خاص سازنده خودرو است و یک رابطه تجاری است. سومی راستی‌آزمایی طراحی است: نشان‌دادن تیم مهندسی که طراحی خودش اهداف را برآورده می‌کند.

در سطح مؤلفه، طرح آزمون حول محل استفاده ساخته می‌شود. ماژولی در محفظه موتور و ماژولی در صندوق عقب پروفایل دما و لرزش یکسانی را طی نمی‌کنند؛ مؤلفه‌ای داخل درب و مؤلفه‌ای در کنسول سقف مواجهه یکسانی با آب و گرد و غبار ندارند. سری ISO 16750 چارچوب مشترک این رویکرد مبتنی بر مکان است.

گذار به خودروی برقی این حوزه را بازآرایی کرده است. ایمنی ولتاژ بالا، هماهنگی عایق‌بندی، ایمنی باتری، انطباق رابط شارژ و رفتار الکترومغناطیسی مؤلفه‌های ولتاژ بالا به مجموعه آزمون کلاسیک خودرو افزوده شده است. در خودرویی که بی‌صدا کار می‌کند، انتظارات صوتی و لرزشی نیز تغییر کرده؛ صداهایی که موتور احتراق داخلی آنها را می‌پوشاند اکنون شنیدنی شده‌اند.

سمت سیستم کیفیت را در این حوزه نمی‌توان از آزمون جدا کرد. تولیدکننده تحت IATF 16949 نتایج آزمون را در پرونده PPAP ارائه می‌دهد؛ تحلیل سیستم اندازه‌گیری، مطالعه قابلیت فرآیند و طرح کنترل پیرامون گزارش آزمون قرار می‌گیرند. یک نتیجه خوب کافی نیست - باید نشان داده شود فرآیند می‌تواند آن نتیجه را تکرار کند.