آزمون‌های الکتریکی

آزمون‌های الکتریکی رفتار الکتریکی یک محصول یا ماده را اندازه‌گیری می‌کنند: مقاومت عایقی، استحکام دی‌الکتریک، جریان نشتی، پیوستگی، مقاومت، خازن، مقاومت ویژه سطحی و حجمی، مقاومت در برابر ترکینگ.

این دسته دو هدف متفاوت دارد که نباید با هم اشتباه شوند. اندازه‌گیری‌های ایمنی نشان می‌دهند کاربر در برابر برق‌گرفتگی محافظت شده و در استانداردهای ایمنی محصول جای می‌گیرند. اندازه‌گیری‌های مشخصه‌یابی خواص الکتریکی ماده یا قطعه را تعیین کرده و به‌عنوان ورودی طراحی به کار می‌روند.

برای مواد عایق، اندازه‌گیری بسیار به محیط حساس است. رطوبت سطحی مقاومت ویژه سطحی را به میزان چند مرتبه بزرگی تغییر می‌دهد؛ از این رو اندازه‌گیری‌های عایقی در دما و رطوبت معین، معمولاً پس از شرطی‌سازی انجام می‌شود. یک نمونه واحد در حالت مرطوب و خشک نتایج کاملاً متفاوتی می‌دهد.

آزمون استحکام دی‌الکتریک در دو زمینه متفاوت ظاهر می‌شود که با هم اشتباه گرفته می‌شوند: آزمون نوعی یک‌بار در تأیید محصول اعمال شده و سخت‌گیرانه‌تر است؛ آزمون روتین روی هر واحد در خط تولید و در سطحی که به محصول فشار نیاورد اعمال می‌شود. ارائه آزمون خط تولید به‌عنوان آزمون نوعی نادرست است.

مقاومت در برابر ترکینگ به یک مکانیزم خرابی بلندمدت روی سطوح عایق مربوط می‌شود: روی سطحی آلوده و مرطوب، جریان‌های نشتی کوچک با گذشت زمان یک مسیر هادی تشکیل می‌دهند. این رفتاری است که در اندازه‌گیری‌های روز اول ظاهر نمی‌شود اما می‌تواند در میدان به آتش‌سوزی منجر شود.