آزمون‌های حرارتی

آزمایش حرارتی رابطه مواد و محصولات را با گرما اندازه گیری می کند: چقدر گرما را هدایت می کنند، در چه دمایی تغییر می کنند، چقدر در هنگام گرم شدن منبسط می شوند، چقدر گرما ذخیره می کنند؟

این دسته سه هدف مختلف را دنبال می کند. برای عملکرد عایق، هدایت حرارتی و مقاومت حرارتی اندازه گیری می شود. این مقادیر در اعلامیه عملکرد محصولات ساختمانی و محاسبه انرژی برای ساختمان قرار می گیرند. برای هویت مادی، آنالیز حرارتی (DSC، TGA، DMA) استفاده می شود. دمای انتقال و رفتار تجزیه اثر انگشت این ماده است. برای DESIGN INPUT، ضریب انبساط و ظرفیت حرارتی ویژه تعیین می شود.

تجزیه و تحلیل حرارتی یک ابزار شناسایی قدرتمند است. دمای انتقال شیشه ای، رفتار ذوب، درجه بلورینگی و محتوای پرکننده یک پلیمر را می توان از یک جفت DSC/TGA خواند. بنابراین، این یکی از اولین روش هایی است که زمانی که یک تامین کننده تغییر می کند یا یک ماده مورد تردید قرار می گیرد، به آن توجه می شود.

ضریب انبساط یک پارامتر حیاتی در طراحی الکترونیک و کامپوزیت است. هنگامی که موادی با ضرایب انبساط متفاوت به یکدیگر متصل می شوند، تغییر دما باعث ایجاد تنش در اتصال می شود. ترک های لحیم کاری و لایه لایه شدن تا حد زیادی از این عدم تطابق ناشی می شود.

ادعاهای مقاومت در برابر دما باید به دقت خوانده شوند. دمای انحراف گرما و نقطه نرم شدن Vicat، دمای سرویس نیستند. آنها شاخص های خشن هستند که تحت یک بار مشخص اندازه گیری می شوند. اینکه آیا یک ماده می تواند بار را برای مدت طولانی در یک دمای معین حمل کند، نیاز به ارزیابی جداگانه دارد.