آزمون‌های قابلیت اشتعال

آزمایش اشتعال پذیری نحوه رفتار یک ماده را هنگام قرار گرفتن در معرض آتش اندازه گیری می کند: آیا مشتعل می شود، آیا شعله را حفظ می کند، آیا خود خاموش می شود، آیا چکه می کند، چقدر دود تولید می کند؟

مقوله به شدت بر اساس مقیاس تقسیم می شود و این تقسیم هزینه را تعیین می کند. تست های SMALL FLAME برای غربالگری مواد سریع و مقرون به صرفه هستند. تست‌های MEDIUM SCALE انتشار گرما را اندازه‌گیری می‌کنند و به رفتار واقعی نزدیک‌تر می‌شوند. تست‌های مقیاس بزرگ (گوشه اتاق، نما) رفتار سیستم را نشان می‌دهند و در کاربردهای حیاتی ضروری هستند.

اهمیت مقیاس این است: ماده ای که روی یک نمونه کوچک خود خاموش می شود ممکن است شعله را روی یک سطح بزرگ نگه دارد. شعله با حرارتی که تولید می کند، سطح همسایه را گرم می کند و گسترش سرعت می گیرد - این بازخورد در یک نمونه کوچک ایجاد نمی شود. بنابراین یک نتیجه در مقیاس کوچک به عنوان شواهدی از رفتار در مقیاس بزرگ تلقی نمی شود.

سیستم های طبقه بندی منطقه ای هستند و نمی توانند به یکدیگر تبدیل شوند. UL 94 برای پلاستیک های لوازم خانگی، EN 13501-1 برای محصولات ساختمانی اروپایی، ASTM E84 برای محصولات ساختمانی آمریکای شمالی، EN 45545 برای سیستم های ریلی و الزامات IMO برای دریانوردی اعمال می شود. کلاس به دست آمده در یک سیستم را نمی توان در سیستم دیگر استفاده کرد.

چکه کردن یک مکانیسم خطر جداگانه است و در اکثر طبقه بندی ها به عنوان یک آیتم جداگانه ظاهر می شود: ماده ای که ذوب می شود و چکه می کند، شعله را به طبقات پایین یا مواد زیر آن می برد. یک ماده ممکن است از نظر پخش شعله خوب و از نظر چکیدن غیرقابل قبول باشد.