آزمون‌های مبتنی بر استاندارد

آزمون‌های مبتنی بر استاندارد صفحاتی هستند که آدرس آن‌ها از یک شماره استاندارد گرفته شده است. کاربر اغلب نه نام آزمون بلکه کد نوشته‌شده در مشخصات خود را جستجو می‌کند: نه «آزمون مه نمکی» بلکه «ASTM B117».

این ترجیح واقعیت میدان را منعکس می‌کند. یک مهندس کدی را در مشخصات دریافتی از مشتری می‌بیند و همان کد را جستجو می‌کند؛ نیازی به دانستن نام آزمون ندارد. کد هویت آزمون است و اقتباس‌های مختلف همان آزمون توسط نهادهای گوناگون را از هم متمایز می‌کند.

این گروه اقتباس‌های مختلف از یک آزمون واحد را جداگانه بررسی می‌کند. پدیده فیزیکی یکسان ممکن است با شماره‌های متفاوت توسط ISO، ASTM، EN، IEC، DIN و JIS منتشر شود. حتی با شماره یکسان، آماده‌سازی نمونه، شرایط و محاسبات ممکن است متفاوت باشد. بنابراین کد نوشته‌شده در مشخصات ملاک است و «مشابه» پذیرفته نمی‌شود.

جستجو در سطح کد نیاز متفاوتی نسبت به جستجو در سطح دامنه برآورده می‌کند. کاربری که «آزمون خوردگی» را جستجو می‌کند می‌خواهد درباره حوزه بداند؛ کسی که «ASTM B117» را جستجو می‌کند مشخصاتی در دست دارد و می‌خواهد امکان‌پذیری، مدت و قیمت آن آزمون را بداند.

صفحه یک کد، دامنه آن کد، حوزه آزمون مرتبط، گروه‌های محصول موردنیاز و تفاوت آن با کدهای مجاور را توصیف می‌کند. شرایط آزمون، مدت‌ها و معیار پذیرش منتقل نمی‌شوند: این‌ها در متن دارای کپی‌رایت استاندارد و مشخصات محصول تعریف شده‌اند. این مرز انتخابی آگاهانه است؛ مدت یا معیار نادرست مستقیماً به معنای کار نادرست است.

بخش‌های مختلف یک کد و اقتباس‌های مختلف از یک شماره میان صفحات به هم پیوند داده می‌شوند. کاربری که IEC 60335 را جستجو می‌کند 60335-2-40 را نیز می‌بیند؛ کاربری که ISO 6892-1 را جستجو می‌کند اقتباس‌های EN ISO 6892-1 و DIN EN ISO 6892-1 را نیز می‌بیند. این پیوندها از شماره کد استخراج می‌شوند نه دستی نوشته می‌شوند.

سال نسخه در کتابخانه منتقل نمی‌شود. به‌جای «ASTM D638-22» به‌صورت «ASTM D638» نگهداری می‌شود، زیرا نسخه معتبر با گذشت زمان تغییر می‌کند و آدرس صفحه نباید با نسخه کهنه شود. اگر سالی در مشخصات شما ذکر شده باشد، همان نسخه ملاک است؛ در غیر این صورت جدیدترین نسخه اعمال می‌شود.