Δοκιμές Αεροδιαστημικής

Οι δοκιμές αεροδιαστημικής δείχνουν ότι ο εξοπλισμός συνεχίζει να λειτουργεί στο περιβάλλον πτήσης και παρέχουν αποδεικτικά στοιχεία για τον φάκελο αξιοπλοΐας. Σε αυτήν την οικογένεια η αποδεκτή πιθανότητα βλάβης είναι κατά αρκετές τάξεις μεγέθους χαμηλότερη από άλλους τομείς· αυτό καθορίζει άμεσα την έκταση της δοκιμής και τον φόρτο πιστοποίησης.

Το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα του τομέα είναι η ΙΧΝΗΛΑΣΙΜΟΤΗΤΑ. Καταγράφεται από ποια χύτευση προήλθε ένα εξάρτημα αεροσκάφους, σε ποιον φούρνο θερμικής κατεργασίας και με ποιον κύκλο επεξεργάστηκε, ποιος χειριστής έκανε τη συγκόλληση και ποιος επιθεωρητής την ενέκρινε. Η έκθεση δοκιμής είναι ένας κρίκος αυτής της αλυσίδας· αν η αλυσίδα σπάσει, η έκθεση δεν έχει αξία από μόνη της.

Η περιβαλλοντική πιστοποίηση διεξάγεται μέσω του RTCA DO-160, με τις κατηγορίες να επιλέγονται ανάλογα με τη ΘΕΣΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗΣ του εξοπλισμού στο αεροσκάφος. Μια συσκευή τοποθετημένη στον πίνακα του πιλοτηρίου και μία τοποθετημένη μέσα στην πτέρυγα περνούν την ίδια ενότητα σε διαφορετικές κατηγορίες. Επομένως, κατά την ανάγνωση μιας έκθεσης DO-160 είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε ποιες ενότητες εφαρμόστηκαν σε ποιες κατηγορίες.

Στην πλευρά του λογισμικού και του πολύπλοκου υλικού η προσέγγιση αλλάζει εντελώς: η απόδειξη δεν είναι η δοκιμή αλλά η ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΔΙΕΡΓΑΣΙΑΣ. Το DO-178C για λογισμικό και το DO-254 για πολύπλοκο ηλεκτρονικό υλικό ορίζουν πώς θα διεξαχθεί η διαδικασία ανάπτυξης και ποια στοιχεία θα παραχθούν. Κάθε βήμα, από την απαίτηση στον κώδικα, από τη δοκιμή του κώδικα έως την ανάλυση κάλυψης, πρέπει να είναι ιχνηλάσιμο. Η δοκιμή ενός λογισμικού δεν το καθιστά πιστοποιήσιμο· αυτό το κάνει η καταγραφή της διεργασίας.

Στην πλευρά των υλικών και των ειδικών διεργασιών ισχύει ένα ξεχωριστό σύνολο κανόνων. Το AWS D17.1 χρησιμοποιείται για συγκόλληση, το SAE AMS 2750 για πυρομετρία στη θερμική κατεργασία και το NAS 410 για προσωπικό μη καταστροφικού ελέγχου. Για ειδικές διεργασίες (θερμική κατεργασία, επικάλυψη, συγκόλληση, NDT, συγκόλληση με κόλλα) η διαπίστευση NADCAP είναι de facto υποχρεωτική στην αλυσίδα εφοδιασμού· χωρίς NADCAP δεν είναι δυνατή η πώληση εξαρτημάτων σε πολλούς OEM.

Στην πλευρά του συστήματος ποιότητας χρησιμοποιείται η σειρά AS/EN 9100: 9100 για κατασκευαστές, 9110 για οργανισμούς συντήρησης και 9120 για διανομείς. Χωρίς αυτά τα πιστοποιητικά είναι πρακτικά αδύνατη η είσοδος στην αεροδιαστημική αλυσίδα εφοδιασμού, και οι έλεγχοι είναι αισθητά πιο λεπτομερείς από ό,τι σε άλλους τομείς.

Ο κίνδυνος παραποιημένων εξαρτημάτων είναι ένα θέμα ιδιαίτερο στον τομέα. Χρησιμοποιούνται ξεχωριστά πρότυπα και μέθοδοι επαλήθευσης (οπτικός έλεγχος, ακτίνες Χ, αποκάλυψη και εξέταση εσωτερικής δομής, XRF) για τον εντοπισμό παραποιημένων ή ανακατασκευασμένων εξαρτημάτων στην αλυσίδα εφοδιασμού ηλεκτρονικών εξαρτημάτων.

Οι διαστημικές εφαρμογές προσθέτουν επιπλέον επίπεδα: αποαέρωση σε κενό, αντοχή σε ακτινοβολία, μακράς διάρκειας θερμικός κύκλος κενού και αξιολόγηση επιδράσεων μεμονωμένου συμβάντος.