Δοκιμές Καουτσούκ

Οι δοκιμές καουτσούκ προσδιορίζουν τη μηχανική συμπεριφορά ενός ελαστομερούς και την αντοχή του σε περιβαλλοντικές επιδράσεις. Τα ελαστομερή αξιολογούνται με διαφορετική λογική από τα μέταλλα και τα πλαστικά: το πραγματικό ερώτημα δεν είναι η αντοχή αλλά η ελαστική αποκατάσταση και η συμπεριφορά γήρανσης.

Η λειτουργία ενός ελαστομερούς είναι συνήθως να παραμορφώνεται και να επανέρχεται: μια φλάντζα συμπιέζεται και παρέχει στεγανότητα, μια βάση απορροφά δόνηση, ένας σωλήνας διαστέλλεται υπό πίεση. Αυτό που μετράται στον τομέα δεν είναι επομένως «πόσα νιούτον αντέχει» αλλά «πόσο αποκαθίσταται μετά την παραμόρφωση και για πόσο καιρό διατηρεί αυτή τη συμπεριφορά».

Η ΜΟΝΙΜΗ ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΣΗ ΥΠΟ ΣΥΜΠΙΕΣΗ είναι επομένως η πιο καθοριστική μέτρηση στον τομέα. Αν μια φλάντζα δεν μπορεί να αποκατασταθεί μετά από παρατεταμένη συμπίεση, έχει χάσει τη στεγανωτική της λειτουργία ακόμη κι αν δεν έχει σκιστεί καθόλου. Αυτή η μέτρηση γίνεται μαζί με τη θερμοκρασία, επειδή η μόνιμη παραμόρφωση αυξάνεται ταχέως με τη θερμοκρασία.

Η σκληρότητα είναι η πιο συνηθισμένη μέτρηση στον τομέα, χρησιμοποιώντας τις κλίμακες Shore A και IRHD. Είναι γρήγορη και πρακτική αλλά δεν καθορίζει από μόνη της το υλικό: δύο διαφορετικά μείγματα ίδιας σκληρότητας μπορεί να παρουσιάζουν εντελώς διαφορετική γήρανση και αντοχή σε ρευστά. Η σκληρότητα είναι πολύτιμη για την παρακολούθηση της συνέπειας του μείγματος.

Στην πλευρά της περιβαλλοντικής αντοχής εξετάζονται η γήρανση σε θερμό αέρα, η διόγκωση σε ρευστά, η ρηγμάτωση από όζον και η συμπεριφορά σε χαμηλή θερμοκρασία. Η ΑΝΤΟΧΗ ΣΕ ΡΕΥΣΤΑ είναι ιδιαίτερα κρίσιμη: το ίδιο ελαστομερές συμπεριφέρεται διαφορετικά σε καύσιμο, λάδι, ψυκτικό υγρό και υγρό φρένων — διογκώνεται στο ένα, συρρικνώνεται στο άλλο, σκληραίνει στο τρίτο. Το υλικό δοκιμάζεται επομένως με το πραγματικό ρευστό που θα έρθει σε επαφή και στην πραγματική θερμοκρασία.

Η ρηγμάτωση από όζον είναι σιωπηλή αιτία αστοχίας σε εξαρτήματα που χρησιμοποιούνται σε εξωτερικό χώρο. Χαμηλές συγκεντρώσεις όζοντος στην ατμόσφαιρα δημιουργούν επιφανειακές ρωγμές σε ακόρεστα ελαστομερή υπό καταπόνηση· το εξάρτημα ραγίζει ενώ φαίνεται να μη φέρει κανένα φορτίο. Ένας θάλαμος όζοντος επιταχύνει και αποκαλύπτει αυτή τη συμπεριφορά.

Η συμπεριφορά σε χαμηλή θερμοκρασία είναι ο δεύτερος σιωπηλός κίνδυνος. Καθώς ένα ελαστομερές πλησιάζει τη θερμοκρασία υαλώδους μετάπτωσης, χάνει την ελαστικότητά του και συμπεριφέρεται σαν άκαμπτο πλαστικό· ένα παρέμβυσμα αρχίζει να διαρρέει στο κρύο. Δοκιμές αποκατάστασης και ευθραυστότητας σε χαμηλή θερμοκρασία καθορίζουν αυτό το όριο.

Μια αλλαγή στο μείγμα δεν είναι σιωπηλή αλλαγή σε αυτήν την οικογένεια. Όταν αλλάζει η περιεκτικότητα πληρωτικού, ο πλαστικοποιητής ή το σύστημα βουλκανισμού, οι μηχανικές ιδιότητες και η αντοχή σε ρευστά μετατοπίζονται μαζί· η επαλήθευση επαναλαμβάνεται.