Shore Hardness چیست؟
تست سختی Rubber Shore آزمایشی است که در آن مقدار سختی با فشار دادن طول سنج استاندارد نافذ و فنری بر روی سطح نمونه خوانده می شود. رابر همچنین از مقیاس IRHD (ISO 48-2) استفاده می کند.
هدف Shore Hardness
هدف بررسی اختلاط و قوام ولکانیزه شدن با بررسی سختی الاستومر است.
Shore Hardness بر چه محصولاتی اعمال می‌شود؟
- واشر و اورینگ
- پایه های لرزشی
- شیلنگ و پروفیل
- غلتک با روکش لاستیکی
Shore Hardness در چه صنایعی کاربرد دارد؟
استانداردهای مرتبط با Shore Hardness
- ISO 7619-1
- ISO 48-4
- ASTM D2240
- ISO 48-2 (IRHD)
شرایط Shore Hardness
- مقیاس
- Shore A مشترک; Shore D در لاستیک سخت، میکرو مقیاس در نمونه نازک
- ضخامت نمونه
- حداقل ضخامت تعریف شده در استاندارد؛ معمولا حداقل 6 میلی متر
- زمان خواندن
- تعریف شده در استاندارد؛ روی لاستیک معمولا 3 ثانیه
- تعداد اندازه گیری ها
- تعداد مشخصی از نقاط در نقاط مختلف؛ میانه داده شده است
تجهیزات Shore Hardness
- دوامتر و پایه اندازه گیری Shore A و D
- IRHD متر
- Kalibre referans bloklar
- ابزار اندازه گیری ضخامت
الزامات نمونه برای Shore Hardness
- سطح باید صاف، تمیز و صاف باشد
- حداقل ضخامت باید تضمین شود. طبقه بندی باید گزارش شود
- نقاط اندازه گیری باید در فاصله کافی از لبه باشند
- نمونه باید شرطی شود
مدت Shore Hardness
به طور معمول 1 روز.
روش اجرای Shore Hardness
- 1طول سنج با بلوک های مرجع تأیید می شود.
- 2ضخامت نمونه اندازه گیری می شود.
- 3نمونه بر روی یک سطح سخت و صاف قرار می گیرد.
- 4اندازه گیری ها در تعداد مشخصی از نقاط انجام می شود.
- 5زمان مطالعه رعایت می شود.
- 6نتیجه با تعیین مقیاس گزارش می شود.
معیارهای پذیرش Shore Hardness
معیار پذیرش، محدوده سختی ارائه شده در مشخصات است.
ارزیابی نتایج
مقادیر Shore و IRHD مقیاس های مختلفی هستند و نمی توانند مستقیماً تبدیل شوند. زمان خواندن در لاستیک مهم است: مقدار به مرور زمان به دلیل خزش الاستومر کاهش می یابد، بنابراین استاندارد یک لحظه خواندن ثابت را تعریف می کند.
گزارش Shore Hardness
- استاندارد و مقیاس کاربردی
- ضخامت نمونه
- زمان خواندن
- اندازه گیری های فردی و میانه
- شرایط تهویه
اعتباربخشی
EUROLAB دارای اعتبار شناخته شده بین المللی است که از نهادهای اعتباربخشی طرف قراردادهای شناسایی چندجانبه IAF و ILAC، تحت ISO/IEC 17025 برای تست های آزمایشگاهی، ISO/IEC 17020 برای بازرسی و نظارت، و ISO/IEC 17021-1 و سیستم گواهی محصول ISO/IEC. این زنجیره تضمین می کند که گزارش ها و گواهی های صادر شده در سراسر جهان پذیرفته می شوند.
اینکه آیا این آزمون می تواند در محدوده معتبر ارائه شود به محصول شما و استاندارد اعمال شده بستگی دارد. از آنجایی که اعتبارسنجی مبتنی بر روش است، دامنه به صورت کتبی در مرحله نقل قول تأیید می شود.
محدوده و مجوزهامقررات مرتبط
- مشخصات مواد و محصول
آزمون لاستیک — این حوزه آزمون چه چیزی را پوشش می‌دهد؟
بخش زیر حوزه‌ای را توصیف می‌کند که آزمون Shore Hardness به آن تعلق دارد؛ شرایط و معیارهای پذیرش این آزمون خاص در بخش‌های بالا آمده است. دامنه ویژه محصول شما در مرحله پیشنهاد قیمت به‌صورت مکتوب مشخص می‌شود.
آزمون‌های لاستیک رفتار مکانیکی الاستومر و مقاومت آن در برابر اثرات محیطی را تعیین می‌کند. الاستومرها با منطقی متفاوت از فلزات و پلاستیک‌ها ارزیابی می‌شوند: سؤال واقعی استحکام نیست بلکه بازگشت الاستیک و رفتار پیرسازی است.
عملکرد یک الاستومر معمولاً تغییر شکل و بازگشت است: یک واشر فشرده می‌شود و آب‌بندی می‌کند، یک تکیه‌گاه ارتعاش را جذب می‌کند، یک شیلنگ تحت فشار منبسط می‌شود. بنابراین آنچه در این حوزه اندازه‌گیری می‌شود "چند نیوتن تحمل می‌کند" نیست بلکه "پس از تغییر شکل چقدر برمی‌گردد و چه مدت این رفتار را حفظ می‌کند" است.
بنابراین تغییر شکل دائم تحت فشار (compression set) تعیین‌کننده‌ترین اندازه‌گیری این حوزه است. اگر واشری پس از مدتی طولانی تحت فشار باقی ماندن نتواند برگردد، حتی اگر اصلاً پاره نشده باشد، عملکرد آب‌بندی خود را از دست داده است. این اندازه‌گیری همراه با دما انجام می‌شود زیرا تغییر شکل دائم با دما به‌سرعت افزایش می‌یابد.
سختی رایج‌ترین اندازه‌گیری این حوزه است و از مقیاس‌های Shore A و IRHD استفاده می‌کند. سریع و عملی است اما به‌تنهایی ماده را تعریف نمی‌کند: دو ترکیب متفاوت با سختی یکسان می‌توانند پیرسازی و مقاومت سیالی کاملاً متفاوتی نشان دهند. سختی در پایش ثبات ترکیب ارزشمند است.
از سمت مقاومت محیطی، پیرسازی با هوای داغ، تورم در سیال، ترک ازون و رفتار دمای پایین بررسی می‌شود. مقاومت سیالی به‌ویژه حیاتی است: یک الاستومر یکسان در سوخت، روغن، مایع خنک‌کننده و مایع ترمز رفتار متفاوتی دارد - در یکی متورم می‌شود، در دیگری منقبض می‌شود، در سومی سخت می‌شود. بنابراین ماده با سیال واقعی که در تماس خواهد بود و در دمای واقعی آزموده می‌شود.
ترک ازون یک عامل خاموش خرابی در قطعات مصرف‌شده در فضای باز است. غلظت‌های پایین ازون در جو ترک‌های سطحی در الاستومرهای غیراشباع تحت کشش ایجاد می‌کند؛ قطعه ترک می‌خورد در حالی که به‌نظر می‌رسد هیچ باری تحمل نمی‌کند. کابین ازون این رفتار را تسریع و آشکار می‌کند.
رفتار دمای پایین دومین خطر خاموش است. با نزدیک‌شدن الاستومر به دمای انتقال شیشه‌ای، خاصیت ارتجاعی خود را از دست می‌دهد و مانند پلاستیک سفت رفتار می‌کند؛ آب‌بند در سرما شروع به نشت می‌کند. آزمون‌های بازگشت‌پذیری و شکنندگی در دمای پایین این حد را تعیین می‌کنند.
تغییر ترکیب در این خانواده یک تغییر خاموش نیست. وقتی محتوای پرکننده، نرم‌کننده یا سیستم ولکانیزاسیون تغییر کند، خواص مکانیکی و مقاومت سیالی با هم جابه‌جا می‌شوند؛ راستی‌آزمایی دوباره انجام می‌شود.
گروه‌های روش در این حوزه
مکانیکی
خواص تنش-کرنش کششی، استحکام پارگی، سایش (استوانه دوار و Pico)، خستگی و پیشروی پارگی.
سختی
سختی فرورفتگی Shore A و IRHD؛ شاخص سریع یکنواختی ترکیب.
تغییر شکل دائمی
تغییر شکل دائم تحت فشار و کاهش تنش؛ تعیین‌کننده برای اجزای آب‌بندی.
مقاومت سیالی
تورم در سوخت، روغن، مایع خنک‌کننده و مواد شیمیایی، تغییر جرم و حجم، از دست دادن سختی و استحکام.
پیری
پیرسازی با هوای گرم، ترک‌خوردگی ازنی، اثر UV و رطوبت.
دمای پایین
اندازه‌گیری‌های بازگشت در دمای پایین، دمای شکنندگی و انعطاف‌پذیری.
موارد رایج اشتباه‌گرفته‌شده در این حوزه
- سختی ماده را تعریف نمی‌کند؛ دو ترکیب با سختی یکسان می‌توانند پیرسازی و مقاومت سیالی متفاوتی نشان دهند.
- مقاومت سیالی باید با سیال واقعی و دمای واقعی آزموده شود؛ ادعای کلی مقاومت روغنی کافی نیست.
- بدون اندازه‌گیری تغییر شکل دائم تحت فشار نمی‌توان درباره عمر آب‌بندی تصمیم گرفت.
- ترک‌خوردگی ازنی تحت تنش رخ می‌دهد؛ آزمون با نمونه بدون تنش خطر واقعی را نشان نمی‌دهد.
- تغییر ترکیب نیازمند تکرار راستی‌آزمایی است؛ تأمین‌کننده ممکن است ترکیب خود را بی‌سروصدا تغییر دهد.
- واشری که رفتار دمای پایین آن ذکر نشده در آب‌وهوای سرد نشتی غیرمنتظره ایجاد می‌کند.
این نتایج از کدام تصمیم پشتیبانی می‌کنند
- انتخاب ماده برای واشر و اجزای آب‌بندی
- تأیید قطعه خودرو و صنعتی
- راستی‌آزمایی تغییر ترکیب
- تحلیل ریشه‌ای نشتی و ترک‌خوردگی میدانی
- اعلامیه بازه دمای کاری و سازگاری سیالی
تست های مرتبط
پرسش‌های متداول درباره Shore Hardness
Shore Hardness بر اساس کدام استاندارد ساخته شده است؟
Shore Hardness در محدوده ISO 7619-1, ISO 48-4, ASTM D2240 و ISO 48-2 (IRHD) اجرا می شود. مقادیر حدی و معیارهای پذیرشی که باید اعمال شوند در استاندارد محصول تعریف شده است. نسخه معتبر برای محصول شما در مرحله پیشنهاد به صورت کتبی تایید می شود.
Shore Hardness برای کدام محصولات کاربرد دارد؟
عمدتاً برای واشر و اورینگ, پایه های لرزشی, شیلنگ و پروفیل و غلتک با روکش لاستیکی اعمال می شود. اینکه آیا محصول شما در محدوده گنجانده شده است یا خیر، با بررسی مشخصات فنی و کاربرد مورد نظر آن مشخص می شود.
تحت چه شرایطی Shore Hardness انجام می شود؟
پارامترهای تعیین کننده عبارتند از: مقیاس — Shore A مشترک; Shore D در لاستیک سخت، میکرو مقیاس در نمونه نازک, ضخامت نمونه — حداقل ضخامت تعریف شده در استاندارد؛ معمولا حداقل 6 میلی متر و زمان خواندن — تعریف شده در استاندارد؛ روی لاستیک معمولا 3 ثانیه. شرایط کامل در بخش "شرایط تست" در صفحه موجود است و بسته به استاندارد محصول متفاوت است.
چه نوع نمونه ای برای Shore Hardness مورد نیاز است؟
سطح باید صاف، تمیز و صاف باشد, حداقل ضخامت باید تضمین شود. طبقه بندی باید گزارش شود و نقاط اندازه گیری باید در فاصله کافی از لبه باشند. تعداد نمونه ها با توجه به استاندارد محصول و محدوده ای که باید گزارش شود تعیین می شود.
مدت زمان Shore Hardness چقدر است؟
به طور معمول 1 روز. این مدت به خود آزمایش تعلق دارد. آماده سازی نمونه، صف بندی و گزارش نیز ارزیابی می شود. یک برنامه زمانی واقعی برای محصول شما در پیشنهاد ارائه شده است.
نتیجه Shore Hardness به نام "مناسب" چیست؟
معیار پذیرش، محدوده سختی ارائه شده در مشخصات است.