Oil Resistance چیست؟
تست مقاومت روغن با نگهداری نمونه در روغن مرجع استاندارد (مانند IRM 901/902/903) در دما و زمان مشخص انجام می شود. آزمایشی است که در آن تغییرات حجم، جرم، سختی و خواص مکانیکی اندازه گیری می شود.
هدف Oil Resistance
هدف این است که بررسی شود که تورم و از دست دادن خواص الاستومر در تماس با روغن در محدوده مشخصات باقی می ماند.
Oil Resistance بر چه محصولاتی اعمال می‌شود؟
- واشر موتور و گیربکس
- شیلنگ و آب بند هیدرولیک
- مهر و موم روغن و حلقه های O
- الاستومرهای کمپرسور
Oil Resistance در چه صنایعی کاربرد دارد؟
استانداردهای مرتبط با Oil Resistance
- ISO 1817
- ASTM D471
- ASTM D5964 (روغن های مرجع IRM)
- ISO 23529
شرایط Oil Resistance
- روغن مرجع
- روغن های مرجع IRM یا روغن سرویس همانطور که در استاندارد تعریف شده است
- دما
- تعریف شده در مشخصات؛ دمای سرویس را نشان می دهد
- زمان
- تعریف شده در استاندارد؛ معمولاً 70 یا 168 ساعت
- تغییر اندازه گیری شده
- تغییر حجم و جرم، تغییر سختی، خواص کششی
تجهیزات Oil Resistance
- دیگ های بسته و فر/حمام با دمای کنترل شده
- تنظیم تعادل تحلیلی و اندازه گیری حجم
- دوومتر و تستر کشش
- ذخیره نفت مرجع
الزامات نمونه برای Oil Resistance
- اندازه گیری های اولیه باید ثبت شود
- نوع روغن و اطلاعات دسته باید مستند باشد
- سطح نمونه باید همانطور که در استاندارد تعریف شده تمیز شود.
- تعداد نمونه ها در استاندارد تعریف شده است
مدت Oil Resistance
1-2 هفته بسته به مدت.
روش اجرای Oil Resistance
- 1نمونه ها اندازه گیری و وزن می شوند.
- 2روغن مرجع به درجه حرارت رسیده است.
- 3نمونه ها برای مدت زمان مشخصی غوطه ور می شوند.
- 4نمونه ها برداشته شده و سطح تمیز می شود.
- 5حجم، جرم و سختی اندازه گیری می شود.
- 6خواص مکانیکی اندازه گیری شده و تغییر محاسبه می شود.
معیارهای پذیرش Oil Resistance
معیار پذیرش حداکثر تغییر حجم و محدودیت های تلفات دارایی است که در مشخصات ذکر شده است.
ارزیابی نتایج
روغن های مرجع مختلف (IRM 901، 902، 903) نقاط آنیلین متفاوتی دارند و به میزان متفاوتی بر تورم تأثیر می گذارند. نتایج را نمی توان بدون مشخص کردن روغن مقایسه کرد. مواد افزودنی موجود در روغن سرویس واقعی ممکن است رفتار متفاوتی با روغن مرجع داشته باشند.
گزارش Oil Resistance
- روغن استاندارد و مرجع کاربردی
- دما و مدت
- قبل / بعد از اندازه گیری
- تغییر حجم و جرم
- تغییر خواص مکانیکی
اعتباربخشی
EUROLAB دارای اعتبار شناخته شده بین المللی است که از نهادهای اعتباربخشی طرف قراردادهای شناسایی چندجانبه IAF و ILAC، تحت ISO/IEC 17025 برای تست های آزمایشگاهی، ISO/IEC 17020 برای بازرسی و نظارت، و ISO/IEC 17021-1 و سیستم گواهی محصول ISO/IEC. این زنجیره تضمین می کند که گزارش ها و گواهی های صادر شده در سراسر جهان پذیرفته می شوند.
اینکه آیا این آزمون می تواند در محدوده معتبر ارائه شود به محصول شما و استاندارد اعمال شده بستگی دارد. از آنجایی که اعتبارسنجی مبتنی بر روش است، دامنه به صورت کتبی در مرحله نقل قول تأیید می شود.
محدوده و مجوزهامقررات مرتبط
- مشخصات آب بندی خودرو و صنعتی
آزمون لاستیک — این حوزه آزمون چه چیزی را پوشش می‌دهد؟
بخش زیر حوزه‌ای را توصیف می‌کند که آزمون Oil Resistance به آن تعلق دارد؛ شرایط و معیارهای پذیرش این آزمون خاص در بخش‌های بالا آمده است. دامنه ویژه محصول شما در مرحله پیشنهاد قیمت به‌صورت مکتوب مشخص می‌شود.
آزمون‌های لاستیک رفتار مکانیکی الاستومر و مقاومت آن در برابر اثرات محیطی را تعیین می‌کند. الاستومرها با منطقی متفاوت از فلزات و پلاستیک‌ها ارزیابی می‌شوند: سؤال واقعی استحکام نیست بلکه بازگشت الاستیک و رفتار پیرسازی است.
عملکرد یک الاستومر معمولاً تغییر شکل و بازگشت است: یک واشر فشرده می‌شود و آب‌بندی می‌کند، یک تکیه‌گاه ارتعاش را جذب می‌کند، یک شیلنگ تحت فشار منبسط می‌شود. بنابراین آنچه در این حوزه اندازه‌گیری می‌شود "چند نیوتن تحمل می‌کند" نیست بلکه "پس از تغییر شکل چقدر برمی‌گردد و چه مدت این رفتار را حفظ می‌کند" است.
بنابراین تغییر شکل دائم تحت فشار (compression set) تعیین‌کننده‌ترین اندازه‌گیری این حوزه است. اگر واشری پس از مدتی طولانی تحت فشار باقی ماندن نتواند برگردد، حتی اگر اصلاً پاره نشده باشد، عملکرد آب‌بندی خود را از دست داده است. این اندازه‌گیری همراه با دما انجام می‌شود زیرا تغییر شکل دائم با دما به‌سرعت افزایش می‌یابد.
سختی رایج‌ترین اندازه‌گیری این حوزه است و از مقیاس‌های Shore A و IRHD استفاده می‌کند. سریع و عملی است اما به‌تنهایی ماده را تعریف نمی‌کند: دو ترکیب متفاوت با سختی یکسان می‌توانند پیرسازی و مقاومت سیالی کاملاً متفاوتی نشان دهند. سختی در پایش ثبات ترکیب ارزشمند است.
از سمت مقاومت محیطی، پیرسازی با هوای داغ، تورم در سیال، ترک ازون و رفتار دمای پایین بررسی می‌شود. مقاومت سیالی به‌ویژه حیاتی است: یک الاستومر یکسان در سوخت، روغن، مایع خنک‌کننده و مایع ترمز رفتار متفاوتی دارد - در یکی متورم می‌شود، در دیگری منقبض می‌شود، در سومی سخت می‌شود. بنابراین ماده با سیال واقعی که در تماس خواهد بود و در دمای واقعی آزموده می‌شود.
ترک ازون یک عامل خاموش خرابی در قطعات مصرف‌شده در فضای باز است. غلظت‌های پایین ازون در جو ترک‌های سطحی در الاستومرهای غیراشباع تحت کشش ایجاد می‌کند؛ قطعه ترک می‌خورد در حالی که به‌نظر می‌رسد هیچ باری تحمل نمی‌کند. کابین ازون این رفتار را تسریع و آشکار می‌کند.
رفتار دمای پایین دومین خطر خاموش است. با نزدیک‌شدن الاستومر به دمای انتقال شیشه‌ای، خاصیت ارتجاعی خود را از دست می‌دهد و مانند پلاستیک سفت رفتار می‌کند؛ آب‌بند در سرما شروع به نشت می‌کند. آزمون‌های بازگشت‌پذیری و شکنندگی در دمای پایین این حد را تعیین می‌کنند.
تغییر ترکیب در این خانواده یک تغییر خاموش نیست. وقتی محتوای پرکننده، نرم‌کننده یا سیستم ولکانیزاسیون تغییر کند، خواص مکانیکی و مقاومت سیالی با هم جابه‌جا می‌شوند؛ راستی‌آزمایی دوباره انجام می‌شود.
گروه‌های روش در این حوزه
مکانیکی
خواص تنش-کرنش کششی، استحکام پارگی، سایش (استوانه دوار و Pico)، خستگی و پیشروی پارگی.
سختی
سختی فرورفتگی Shore A و IRHD؛ شاخص سریع یکنواختی ترکیب.
تغییر شکل دائمی
تغییر شکل دائم تحت فشار و کاهش تنش؛ تعیین‌کننده برای اجزای آب‌بندی.
مقاومت سیالی
تورم در سوخت، روغن، مایع خنک‌کننده و مواد شیمیایی، تغییر جرم و حجم، از دست دادن سختی و استحکام.
پیری
پیرسازی با هوای گرم، ترک‌خوردگی ازنی، اثر UV و رطوبت.
دمای پایین
اندازه‌گیری‌های بازگشت در دمای پایین، دمای شکنندگی و انعطاف‌پذیری.
موارد رایج اشتباه‌گرفته‌شده در این حوزه
- سختی ماده را تعریف نمی‌کند؛ دو ترکیب با سختی یکسان می‌توانند پیرسازی و مقاومت سیالی متفاوتی نشان دهند.
- مقاومت سیالی باید با سیال واقعی و دمای واقعی آزموده شود؛ ادعای کلی مقاومت روغنی کافی نیست.
- بدون اندازه‌گیری تغییر شکل دائم تحت فشار نمی‌توان درباره عمر آب‌بندی تصمیم گرفت.
- ترک‌خوردگی ازنی تحت تنش رخ می‌دهد؛ آزمون با نمونه بدون تنش خطر واقعی را نشان نمی‌دهد.
- تغییر ترکیب نیازمند تکرار راستی‌آزمایی است؛ تأمین‌کننده ممکن است ترکیب خود را بی‌سروصدا تغییر دهد.
- واشری که رفتار دمای پایین آن ذکر نشده در آب‌وهوای سرد نشتی غیرمنتظره ایجاد می‌کند.
این نتایج از کدام تصمیم پشتیبانی می‌کنند
- انتخاب ماده برای واشر و اجزای آب‌بندی
- تأیید قطعه خودرو و صنعتی
- راستی‌آزمایی تغییر ترکیب
- تحلیل ریشه‌ای نشتی و ترک‌خوردگی میدانی
- اعلامیه بازه دمای کاری و سازگاری سیالی
تست های مرتبط
پرسش‌های متداول درباره Oil Resistance
Oil Resistance بر اساس کدام استاندارد ساخته شده است؟
Oil Resistance در محدوده ISO 1817, ASTM D471, ASTM D5964 (روغن های مرجع IRM) و ISO 23529 اجرا می شود. مقادیر حدی و معیارهای پذیرشی که باید اعمال شوند در استاندارد محصول تعریف شده است. نسخه معتبر برای محصول شما در مرحله پیشنهاد به صورت کتبی تایید می شود.
Oil Resistance برای کدام محصولات کاربرد دارد؟
عمدتاً برای واشر موتور و گیربکس, شیلنگ و آب بند هیدرولیک, مهر و موم روغن و حلقه های O و الاستومرهای کمپرسور اعمال می شود. اینکه آیا محصول شما در محدوده گنجانده شده است یا خیر، با بررسی مشخصات فنی و کاربرد مورد نظر آن مشخص می شود.
تحت چه شرایطی Oil Resistance انجام می شود؟
پارامترهای تعیین کننده عبارتند از: روغن مرجع — روغن های مرجع IRM یا روغن سرویس همانطور که در استاندارد تعریف شده است, دما — تعریف شده در مشخصات؛ دمای سرویس را نشان می دهد و زمان — تعریف شده در استاندارد؛ معمولاً 70 یا 168 ساعت. شرایط کامل در بخش "شرایط تست" در صفحه موجود است و بسته به استاندارد محصول متفاوت است.
چه نوع نمونه ای برای Oil Resistance مورد نیاز است؟
اندازه گیری های اولیه باید ثبت شود, نوع روغن و اطلاعات دسته باید مستند باشد و سطح نمونه باید همانطور که در استاندارد تعریف شده تمیز شود.. تعداد نمونه ها با توجه به استاندارد محصول و محدوده ای که باید گزارش شود تعیین می شود.
مدت زمان Oil Resistance چقدر است؟
1-2 هفته بسته به مدت. این مدت به خود آزمایش تعلق دارد. آماده سازی نمونه، صف بندی و گزارش نیز ارزیابی می شود. یک برنامه زمانی واقعی برای محصول شما در پیشنهاد ارائه شده است.
نتیجه Oil Resistance به نام "مناسب" چیست؟
معیار پذیرش حداکثر تغییر حجم و محدودیت های تلفات دارایی است که در مشخصات ذکر شده است.