Cytotoxicity چیست؟
تست سمیت سلولی در شرایط آزمایشگاهی ارزیابی می کند که آیا مواد آزاد شده از یک دستگاه پزشکی یا مواد آن اثر سمی روی کشت سلولی نشان می دهند یا خیر. این اولین و رایج ترین مرحله در ارزیابی زیست سازگاری است: از آنجایی که سریع، حساس و عاری از حیوانات است، به عنوان یک آزمایش غربالگری استفاده می شود.
هدف Cytotoxicity
هدف این است که مشخص شود آیا موادی که از مواد مهاجرت می‌کنند بر روی زنده‌مانی، تکثیر یا مورفولوژی سلول تأثیر منفی می‌گذارند و تصمیم‌گیری در مورد ادامه آزمایش‌های زیست سازگاری بیشتر است.
Cytotoxicity بر چه محصولاتی اعمال می‌شود؟
- ابزار جراحی و ایمپلنت
- مجموعه کاتتر، کانولا و لوله
- پانسمان و باند زخم
- مواد دندانپزشکی
- بسته بندی و اجزای در تماس با دستگاه
Cytotoxicity در چه صنایعی کاربرد دارد؟
استانداردهای مرتبط با Cytotoxicity
- ISO 10993-5in vitro sitotoksisite تست کنید
- ISO 10993-1
- ISO 10993-12
- USP <87>
- ISO 11607بسته بندی مانع استریل محصول نهایی تست کنید
شرایط Cytotoxicity
- خط سلولی
- رده سلولی فیبروبلاست موش L929 معمولا استفاده می شود
- روش
- آزمایش عصاره، تماس مستقیم، یا انتشار آگار. با توجه به دستگاه انتخاب شده است
- استخراج
- طبق ISO 10993-12؛ شرایط معمول 24 ساعت در 37 درجه سانتیگراد یا 72 ساعت در 50 درجه سانتیگراد است
- ارزیابی
- درصد زنده ماندن سلولی یا درجه واکنش پذیری (0-4)
تجهیزات Cytotoxicity
- دستگاه جوجه کشی CO2
- کابینت ایمنی زیستی
- میکروسکوپ کنتراست فاز معکوس
- میکروپلیت خوان (برای روش MTT/XTT)
- مواد مصرفی کشت سلول
الزامات نمونه برای Cytotoxicity
- نمونه باید محصول نهایی و استریل شده را نشان دهد
- نه ماده خام - محصولی که تمام مراحل ساخت و استریلیزاسیون را طی کرده است ارسال می شود
- مقدار نمونه با توجه به نسبت سطح به سطح به استخراج تعیین شده توسط استاندارد تعیین می شود.
- نوع دستگاه و مدت تماس بدن باید ذکر شود
- روش استریل‌سازی و در صورت امکان، اطلاعات باقیمانده باید به اشتراک گذاشته شود
مدت Cytotoxicity
معمولاً طی 1 تا 2 هفته تکمیل می شود، از جمله استخراج و انکوباسیون کشت سلولی.
روش اجرای Cytotoxicity
- 1نمونه با نسبت سطح/حجم تعیین شده توسط استاندارد استخراج می شود.
- 2کشت سلولی آماده می شود و یک لایه تک لایه تشکیل می شود.
- 3عصاره (یا برای تماس مستقیم، نمونه) روی سلول ها اعمال می شود.
- 4کنترل های مثبت و منفی تحت شرایط یکسان اجرا می شوند.
- 5سلول ها در پایان دوره انکوباسیون مشخص شده به صورت میکروسکوپی بررسی می شوند.
- 6اگر یک روش کمی اعمال شود، زنده ماندن سلول اندازه گیری می شود.
- 7واکنش درجه بندی و گزارش می شود.
معیارهای پذیرش Cytotoxicity
معیار پذیرش متداول تحت ISO 10993-5 این است که زنده ماندن سلول کمتر از 70 درصد کنترل نباشد. در روش های کیفی، درجه واکنش نباید از حد ذکر شده در استاندارد (معمولاً درجه 2) تجاوز کند.
ارزیابی نتایج
نتیجه همراه با کنترل ها تفسیر می شود. اگر کنترل ها رفتار مورد انتظار را نشان ندهند، آزمون نامعتبر است. یک یافته سیتوتوکسیک به تنهایی به این معنی نیست که دستگاه مطابقت ندارد — منبع باید بررسی شود (حلال باقیمانده، باقیمانده استریلیزاسیون، افزودنی).
گزارش Cytotoxicity
- استاندارد و بازنگری کاربردی
- شرح نمونه، شماره دسته و روش استریلیزاسیون
- شرایط استخراج (حلال، دما، مدت زمان، نسبت)
- نتایج کنترل مثبت و منفی
- نتایج آزمون و نمره گذاری
- ارزیابی و نتیجه گیری
اعتباربخشی
EUROLAB دارای اعتبار شناخته شده بین المللی است که از نهادهای اعتباربخشی طرف قراردادهای شناسایی چندجانبه IAF و ILAC، تحت ISO/IEC 17025 برای تست های آزمایشگاهی، ISO/IEC 17020 برای بازرسی و نظارت، و ISO/IEC 17021-1 و سیستم گواهی محصول ISO/IEC. این زنجیره تضمین می کند که گزارش ها و گواهی های صادر شده در سراسر جهان پذیرفته می شوند.
اینکه آیا این آزمون می تواند در محدوده معتبر ارائه شود به محصول شما و استاندارد اعمال شده بستگی دارد. از آنجایی که اعتبارسنجی مبتنی بر روش است، دامنه به صورت کتبی در مرحله نقل قول تأیید می شود.
محدوده و مجوزهامقررات مرتبط
- MDR (EU) 2017/745
- طرح ارزیابی بیولوژیکی ISO 10993-1
Medikal Cihaz Testleri — این حوزه آزمون چه چیزی را پوشش می‌دهد؟
بخش زیر حوزه‌ای را توصیف می‌کند که آزمون Cytotoxicity به آن تعلق دارد؛ شرایط و معیارهای پذیرش این آزمون خاص در بخش‌های بالا آمده است. دامنه ویژه محصول شما در مرحله پیشنهاد قیمت به‌صورت مکتوب مشخص می‌شود.
آزمون‌های تجهیزات پزشکی نشان می‌دهد که دستگاه برای بیمار و کاربر ایمن است و عملکرد موردنظر خود را حفظ می‌کند. در این حوزه ایمنی فقط به معنای پرهیز از آسیب نیست؛ ناتوانی دستگاه در انجام عملکرد موردانتظار نیز به‌عنوان یک ریسک در نظر گرفته می‌شود. از دست دادن آلارم توسط یک مانیتور یا تجویز دوز نادرست توسط یک پمپ مستقیماً یک رویداد ایمنی بیمار است.
در مرکز این حوزه مدیریت ریسک قرار دارد و این همان چیزی است که پزشکی را از سایر بخش‌ها متمایز می‌کند. فرآیند مدیریت ریسک که تحت ISO 14971 اجرا می‌شود همچنین تعیین می‌کند کدام آزمون‌ها لازم است. فهرست آزمون از یک جدول استاندارد کپی نمی‌شود؛ بلکه بر اساس کاربرد موردنظر دستگاه، ماهیت و مدت تماس با بیمار، محیط استفاده و سوءاستفاده قابل‌پیش‌بینی استخراج و توجیه می‌شود.
ارزیابی از چندین حوزه کاری جداگانه تشکیل شده که هرکدام مجموعه استاندارد خاص خود را دارند. زیست‌سازگاری تحت سری ISO 10993، ایمنی الکتریکی دستگاه تحت سری IEC 60601، استریل‌سازی تحت ISO 11135/11137/17665، بسته‌بندی تحت ISO 11607، نرم‌افزار تحت IEC 62304 و قابلیت استفاده تحت IEC 62366 انجام می‌شود. سیستم کیفیت (ISO 13485) چارچوبی است که این‌ها را به هم پیوند می‌دهد.
اینکه کدام آزمون‌ها لازم است بر اساس رده دستگاه و نحوه تماس آن با بدن تعیین می‌شود. محصولی با تماس کوتاه با پوست و یک ایمپلنت که وارد جریان خون می‌شود مجموعه آزمون یکسانی را طی نمی‌کنند؛ دامنه توسط یک طرح ارزیابی زیستی تهیه‌شده طبق ISO 10993-1 تعیین می‌شود. این طرح به‌صورت مکتوب توجیه می‌کند کدام نقاط پایانی لازم است و چرا بقیه لازم نیستند.
بسته‌بندی و استریل‌سازی در این حوزه به‌اندازه خود دستگاه جدی گرفته می‌شود. برای یک دستگاه استریل، بسته‌بندی یک ظرف حمل‌ونقل نیست بلکه مانعی است که استریل بودن را حفظ می‌کند؛ اگر این مانع شکسته شود، دستگاه دیگر استریل نیست. از این رو فرآیندهای بسته‌بندی اعتبارسنجی می‌شوند و عمر قفسه با داده‌های پیرسازی در زمان واقعی پشتیبانی می‌شود.
برای دستگاه‌های حاوی نرم‌افزار، ارزیابی از آزمون به سمت تضمین فرآیند تغییر می‌کند. IEC 62304 مشخص می‌کند بر اساس رده ایمنی نرم‌افزار چه مراحل توسعه و راستی‌آزمایی باید دنبال شود؛ مدرک آن ردیابی‌پذیری فرآیند توسعه است. آزمودن نرم‌افزار آن را ایمن نمی‌کند - سابقه فرآیند این کار را می‌کند.
جنبه بالینی ستون جداگانه‌ای از پرونده فنی است. گزارش‌های آزمون نشان می‌دهند دستگاه از نظر فنی ایمن است؛ ارزیابی بالینی ثابت می‌کند دستگاه منفعت بالینی مورد نظر را فراهم می‌کند و توازن منفعت-ریسک قابل قبول است. هیچ‌کدام جایگزین دیگری نمی‌شود.
گروه‌های روش در این حوزه
زیست‌سازگاری
سیتوتوکسیسیته، تحریک، حساسیت پوستی، سمیت سیستمیک، سازگاری با خون، ژنوتوکسیسیته و اثرات موضعی پس از ایمپلنت. نقاط پایانی لازم توسط طرح ISO 10993-1 تعیین می‌شود.
ایمنی دستگاه الکتریکی
IEC 60601-1 ایمنی پایه و عملکرد اساسی؛ الزامات EMC، هشدار، قابلیت استفاده و محیطی از طریق استانداردهای جانبی.
اعتبارسنجی استریلیزاسیون
اعتبارسنجی فرآیندهای استریلیزاسیون با اکسید اتیلن، پرتودهی یا حرارت مرطوب؛ مطالعات بار میکروبی و سطح تضمین استریلیتی.
بسته بندی
یکپارچگی سیستم سد استریل، استحکام درزبندی، شبیه‌سازی توزیع و مطالعات عمر قفسه.
آزمون‌های میکروبیولوژیک
تعیین بار میکروبی، آزمون استریلیتی، اندوتوکسین باکتریایی و در صورت لزوم مطالعات اعتبارسنجی حامل.
نرم‌افزار و قابلیت استفاده
شواهد چرخه عمر IEC 62304 و ارزیابی متمرکز بر خطای کاربری طبق IEC 62366.
موارد رایج اشتباه‌گرفته‌شده در این حوزه
- سمیت سلولی به تنهایی دلیلی بر زیست سازگاری نیست. مجموعه مورد نیاز از نقاط پایانی بر اساس ISO 10993-1 تعیین و توجیه می شود.
- گواهی ISO 13485 نشان CE اعطا نمی‌کند؛ طبقه‌بندی تحت MDR، پرونده فنی و فرآیند نهاد اعلام‌شده جداگانه انجام می‌شود.
- پیری سریع جایگزین پیری بلادرنگ نمی شود. ادعای ماندگاری توسط داده های زمان واقعی پشتیبانی می شود.
- تغییر ماده (تأمین‌کننده، پیگمنت، روش استریل‌سازی) ممکن است نیازمند تکرار ارزیابی زیستی باشد؛ این یک تغییر خاموش نیست.
- ارزیابی بدون استانداردهای جانبی و خاص IEC 60601-1 ناقص است؛ باید در گزارش مشخص شود کدام استانداردهای -1-x و -2-x اعمال شده‌اند.
- دستگاه‌های تشخیص آزمایشگاهی تحت IVDR قرار دارند نه MDR، و تجهیزات آزمایشگاهی اغلب در حوزه IEC 61010-1 هستند.
این نتایج از کدام تصمیم پشتیبانی می‌کنند
- پرونده فنی MDR/IVDR و ارزیابی نهاد اعلام‌شده
- تکمیل طرح ارزیابی زیستی
- اعتبارسنجی استریلیزاسیون و بسته‌بندی
- تعیین عمر قفسه و شرایط نگهداری
- تعیین دامنه ارزیابی مجدد پس از تغییر طراحی
تست های مرتبط
پرسش‌های متداول درباره Cytotoxicity
آیا قبولی در تست سمیت سلولی کافی است؟
شماره ISO 10993-1 مستلزم این است که مجموعه آزمایش با توجه به نوع دستگاه و مدت تماس با بدن تعیین شود. سمیت سلولی یک آزمایش غربالگری است. با افزایش مدت تماس و تهاجمی، حساسیت، تحریک، سمیت سیستمیک و آزمایش‌های بیشتر وارد عمل می‌شوند.
آیا می توانم یک نمونه مواد خام ارسال کنم؟
نباید باشد. ارزیابی روی محصول نهایی و استریل شده انجام می شود. کمک های پردازش، عوامل آزاد کننده کپک و بقایای استریلیزاسیون مستقیماً بر نتیجه تأثیر می گذارند و در مواد خام وجود ندارند.
نتیجه برگشت سیتوتوکسیک - چه باید بکنم؟
منبع باید ابتدا بررسی شود: حلال باقیمانده، یک ماده شیمیایی تمیزکننده، باقیمانده استریلیزاسیون (مانند اکسید اتیلن)، یا یک افزودنی خاص علل شایع هستند. آزمایش مجدد بدون حذف منبع معمولاً همان نتیجه را می دهد.