کاشت — ISO 10993-6 چیست؟
ارزیابی کاشت، پاسخ بافت محلی اطراف یک ماده را پس از قرار دادن آن در بافت بررسی می کند. ارزیابی با بررسی هیستوپاتولوژیک نمونه های بافت گرفته شده در مقاطع زمانی مشخص و مقایسه آنها با یک ماده مرجع انجام می شود.
هدف کاشت — ISO 10993-6
هدف این است که مشخص شود آیا ایمپلنت باعث ایجاد اثراتی مانند التهاب، تشکیل کپسول فیبری، نکروز یا واکنش جسم خارجی در بافت اطراف می شود. اثرات ناشی از سطح و شکل فقط در این نقطه پایانی قابل مشاهده است.
کاشت — ISO 10993-6 بر چه محصولاتی اعمال می‌شود؟
- ایمپلنت و پیچ ارتوپدی
- ایمپلنت های قلبی عروقی
- بخیه ها و مواد پرکننده قابل جذب
- ایمپلنت های دندانی و پیوند استخوان
- کاشت بافت نرم
کاشت — ISO 10993-6 در چه صنایعی کاربرد دارد؟
استانداردهای مرتبط با کاشت — ISO 10993-6
- ISO 10993-6اثرات موضعی پس از کاشت تست کنید
شرایط کاشت — ISO 10993-6
- نقاط زمانی
- امتیاز ارزیابی کوتاه مدت و بلند مدت؛ از استاندارد، با توجه به دوره استفاده دستگاه
- سایت
- بافت نشان دهنده استفاده بالینی (عضله، استخوان یا زیر جلدی)
- مقایسه
- پاسخ بافت با یک ماده مرجع پذیرفته شده مقایسه می شود
- ارزیابی
- درجه بندی هیستوپاتولوژیک (التهاب، نکروز، ضخامت کپسول، عروق)
تجهیزات کاشت — ISO 10993-6
- آزمایشگاه هیستوپاتولوژی (فرآوری بافت، تعبیه، برش، رنگ آمیزی)
- تجهیزات آماده سازی میکروتوم و بخش
- میکروسکوپ نوری و سیستم تجزیه و تحلیل تصویر
- راه اندازی ذخیره سازی و تثبیت نمونه
الزامات نمونه برای کاشت — ISO 10993-6
- نمونه باید در حالت نهایی خود با گذراندن تمام فرآیندهای تولید سری (از جمله استریلیزاسیون) عرضه شود.
- سطح و جرم دستگاه در تماس با بیمار باید ارائه شود.
- ترکیب مواد، وسایل کمکی ساخت و اطلاعات پوشش، در صورت وجود، باید به اشتراک گذاشته شود.
- مقدار نمونه مورد نیاز برای استخراج از سطح سطح محاسبه می شود. این باید قبل از حمل و نقل تایید شود.
- یکپارچگی بسته بندی برای محصولات استریل باید حفظ شود.
مدت کاشت — ISO 10993-6
امتیاز ارزیابی از هفته تا ماه متغیر است. امتیازهای بلند مدت با توجه به دوره استفاده بالینی دستگاه تنظیم می شود. بررسی هیستوپاتولوژیک و گزارش دهی به این زمان اضافه می شود.
روش اجرای کاشت — ISO 10993-6
- 1مدت زمان تماس دستگاه و محل کاشت مناسب تعیین می شود.
- 2نمونه و مواد مرجع استریل تهیه می شود.
- 3نمونه های بافتی گرفته می شود و در نقاط زمانی تعیین شده ثابت می شوند.
- 4پردازش بافت انجام می شود، برش ها گرفته شده و رنگ آمیزی می شوند.
- 5بررسی هیستوپاتولوژیک انجام می شود و بر اساس جدول درجه بندی استاندارد نمره گذاری می شود.
- 6تفاوت بین نمونه و مرجع ارزیابی می شود.
- 7نتیجه به گزارش ارزیابی بیولوژیکی منتقل می شود.
معیارهای پذیرش کاشت — ISO 10993-6
معیار پذیرش از قسمت مربوطه استاندارد با توجه به نوع تماس دستگاه (سطح، ارتباط خارجی، کاشت)، مدت تماس و استفاده مورد نظر انتخاب می شود. ارزیابی بر یک نتیجه آزمایش تکیه نمی کند بلکه بر طرح ارزیابی بیولوژیکی انجام شده تحت ISO 10993-1 متکی است. بنابراین این صفحه محدودیت ثابتی ندارد.
ارزیابی نتایج
ارزیابی به این بستگی دارد که آیا پاسخ بافت نمونه به طور قابل توجهی شدیدتر از ماده مرجع است یا خیر. برای مواد قابل جذب، سرعت تخریب و پاسخ بافت با هم تفسیر می شوند.
گزارش کاشت — ISO 10993-6
- شناسه دستگاه، مدل و شماره لات، در صورت وجود
- نوع تماس دستگاه، مدت زمان و استفاده مورد نظر
- استاندارد و بخش اعمال شد
- شرایط استخراج یا آماده سازی نمونه
- خط سلولی، سیستم تست یا دکل آزمایشی استفاده می شود
- کنترل ها و نتایج آنها
- مشاهدات، نتایج اندازه گیری و ارزیابی
- بیانیه ای مبنی بر اینکه نتیجه فقط برای نمونه ارسال شده برای آزمایش اعمال می شود
اعتباربخشی
EUROLAB دارای اعتبار شناخته شده بین المللی است که از نهادهای اعتباربخشی طرف قراردادهای شناسایی چندجانبه IAF و ILAC، تحت ISO/IEC 17025 برای تست های آزمایشگاهی، ISO/IEC 17020 برای بازرسی و نظارت، و ISO/IEC 17021-1 و سیستم گواهی محصول ISO/IEC. این زنجیره تضمین می کند که گزارش ها و گواهی های صادر شده در سراسر جهان پذیرفته می شوند.
اینکه آیا این آزمون می تواند در محدوده معتبر ارائه شود به محصول شما و استاندارد اعمال شده بستگی دارد. از آنجایی که اعتبارسنجی مبتنی بر روش است، دامنه به صورت کتبی در مرحله نقل قول تأیید می شود.
محدوده و مجوزهامقررات مرتبط
- مقررات تجهیزات پزشکی 2017/745 اتحادیه اروپا (MDR)
- مقررات تجهیزات پزشکی (ترکیه)
- ISO 14971 (مدیریت ریسک برای تجهیزات پزشکی)
- ISO 13485 (دستگاه های پزشکی — سیستم مدیریت کیفیت)
Medikal Cihaz Testleri — این حوزه آزمون چه چیزی را پوشش می‌دهد؟
بخش زیر حوزه‌ای را توصیف می‌کند که آزمون کاشت به آن تعلق دارد؛ شرایط و معیارهای پذیرش این آزمون خاص در بخش‌های بالا آمده است. دامنه ویژه محصول شما در مرحله پیشنهاد قیمت به‌صورت مکتوب مشخص می‌شود.
آزمون‌های تجهیزات پزشکی نشان می‌دهد که دستگاه برای بیمار و کاربر ایمن است و عملکرد موردنظر خود را حفظ می‌کند. در این حوزه ایمنی فقط به معنای پرهیز از آسیب نیست؛ ناتوانی دستگاه در انجام عملکرد موردانتظار نیز به‌عنوان یک ریسک در نظر گرفته می‌شود. از دست دادن آلارم توسط یک مانیتور یا تجویز دوز نادرست توسط یک پمپ مستقیماً یک رویداد ایمنی بیمار است.
در مرکز این حوزه مدیریت ریسک قرار دارد و این همان چیزی است که پزشکی را از سایر بخش‌ها متمایز می‌کند. فرآیند مدیریت ریسک که تحت ISO 14971 اجرا می‌شود همچنین تعیین می‌کند کدام آزمون‌ها لازم است. فهرست آزمون از یک جدول استاندارد کپی نمی‌شود؛ بلکه بر اساس کاربرد موردنظر دستگاه، ماهیت و مدت تماس با بیمار، محیط استفاده و سوءاستفاده قابل‌پیش‌بینی استخراج و توجیه می‌شود.
ارزیابی از چندین حوزه کاری جداگانه تشکیل شده که هرکدام مجموعه استاندارد خاص خود را دارند. زیست‌سازگاری تحت سری ISO 10993، ایمنی الکتریکی دستگاه تحت سری IEC 60601، استریل‌سازی تحت ISO 11135/11137/17665، بسته‌بندی تحت ISO 11607، نرم‌افزار تحت IEC 62304 و قابلیت استفاده تحت IEC 62366 انجام می‌شود. سیستم کیفیت (ISO 13485) چارچوبی است که این‌ها را به هم پیوند می‌دهد.
اینکه کدام آزمون‌ها لازم است بر اساس رده دستگاه و نحوه تماس آن با بدن تعیین می‌شود. محصولی با تماس کوتاه با پوست و یک ایمپلنت که وارد جریان خون می‌شود مجموعه آزمون یکسانی را طی نمی‌کنند؛ دامنه توسط یک طرح ارزیابی زیستی تهیه‌شده طبق ISO 10993-1 تعیین می‌شود. این طرح به‌صورت مکتوب توجیه می‌کند کدام نقاط پایانی لازم است و چرا بقیه لازم نیستند.
بسته‌بندی و استریل‌سازی در این حوزه به‌اندازه خود دستگاه جدی گرفته می‌شود. برای یک دستگاه استریل، بسته‌بندی یک ظرف حمل‌ونقل نیست بلکه مانعی است که استریل بودن را حفظ می‌کند؛ اگر این مانع شکسته شود، دستگاه دیگر استریل نیست. از این رو فرآیندهای بسته‌بندی اعتبارسنجی می‌شوند و عمر قفسه با داده‌های پیرسازی در زمان واقعی پشتیبانی می‌شود.
برای دستگاه‌های حاوی نرم‌افزار، ارزیابی از آزمون به سمت تضمین فرآیند تغییر می‌کند. IEC 62304 مشخص می‌کند بر اساس رده ایمنی نرم‌افزار چه مراحل توسعه و راستی‌آزمایی باید دنبال شود؛ مدرک آن ردیابی‌پذیری فرآیند توسعه است. آزمودن نرم‌افزار آن را ایمن نمی‌کند - سابقه فرآیند این کار را می‌کند.
جنبه بالینی ستون جداگانه‌ای از پرونده فنی است. گزارش‌های آزمون نشان می‌دهند دستگاه از نظر فنی ایمن است؛ ارزیابی بالینی ثابت می‌کند دستگاه منفعت بالینی مورد نظر را فراهم می‌کند و توازن منفعت-ریسک قابل قبول است. هیچ‌کدام جایگزین دیگری نمی‌شود.
گروه‌های روش در این حوزه
زیست‌سازگاری
سیتوتوکسیسیته، تحریک، حساسیت پوستی، سمیت سیستمیک، سازگاری با خون، ژنوتوکسیسیته و اثرات موضعی پس از ایمپلنت. نقاط پایانی لازم توسط طرح ISO 10993-1 تعیین می‌شود.
ایمنی دستگاه الکتریکی
IEC 60601-1 ایمنی پایه و عملکرد اساسی؛ الزامات EMC، هشدار، قابلیت استفاده و محیطی از طریق استانداردهای جانبی.
اعتبارسنجی استریلیزاسیون
اعتبارسنجی فرآیندهای استریلیزاسیون با اکسید اتیلن، پرتودهی یا حرارت مرطوب؛ مطالعات بار میکروبی و سطح تضمین استریلیتی.
بسته بندی
یکپارچگی سیستم سد استریل، استحکام درزبندی، شبیه‌سازی توزیع و مطالعات عمر قفسه.
آزمون‌های میکروبیولوژیک
تعیین بار میکروبی، آزمون استریلیتی، اندوتوکسین باکتریایی و در صورت لزوم مطالعات اعتبارسنجی حامل.
نرم‌افزار و قابلیت استفاده
شواهد چرخه عمر IEC 62304 و ارزیابی متمرکز بر خطای کاربری طبق IEC 62366.
موارد رایج اشتباه‌گرفته‌شده در این حوزه
- سمیت سلولی به تنهایی دلیلی بر زیست سازگاری نیست. مجموعه مورد نیاز از نقاط پایانی بر اساس ISO 10993-1 تعیین و توجیه می شود.
- گواهی ISO 13485 نشان CE اعطا نمی‌کند؛ طبقه‌بندی تحت MDR، پرونده فنی و فرآیند نهاد اعلام‌شده جداگانه انجام می‌شود.
- پیری سریع جایگزین پیری بلادرنگ نمی شود. ادعای ماندگاری توسط داده های زمان واقعی پشتیبانی می شود.
- تغییر ماده (تأمین‌کننده، پیگمنت، روش استریل‌سازی) ممکن است نیازمند تکرار ارزیابی زیستی باشد؛ این یک تغییر خاموش نیست.
- ارزیابی بدون استانداردهای جانبی و خاص IEC 60601-1 ناقص است؛ باید در گزارش مشخص شود کدام استانداردهای -1-x و -2-x اعمال شده‌اند.
- دستگاه‌های تشخیص آزمایشگاهی تحت IVDR قرار دارند نه MDR، و تجهیزات آزمایشگاهی اغلب در حوزه IEC 61010-1 هستند.
این نتایج از کدام تصمیم پشتیبانی می‌کنند
- پرونده فنی MDR/IVDR و ارزیابی نهاد اعلام‌شده
- تکمیل طرح ارزیابی زیستی
- اعتبارسنجی استریلیزاسیون و بسته‌بندی
- تعیین عمر قفسه و شرایط نگهداری
- تعیین دامنه ارزیابی مجدد پس از تغییر طراحی
تست های مرتبط
پرسش‌های متداول درباره کاشت — ISO 10993-6
آیا این نقطه پایانی برای هر ایمپلنت مورد نیاز است؟
ماتریس ISO 10993-1 الزامات را بر اساس نوع تماس و مدت زمان تعیین می کند. این نقطه پایانی معمولاً برای دستگاه هایی با تماس سطحی کوتاه مدت مورد نیاز نیست.
چرا با یک ماده مرجع مقایسه می شود؟
هر لانه گزینی مقداری پاسخ بافتی ایجاد می کند. پاسخ به خودی خود معنی ندارد. مقایسه نشان می دهد که آیا پاسخ شدیدتر از یک ماده پذیرفته شده است یا خیر.