Δοκιμές απόδοσης

Οι δοκιμές απόδοσης μετρούν αν ένα προϊόν πράγματι επιτελεί αυτό που δηλώνει. Απαντούν σε διαφορετικό ερώτημα από τις δοκιμές ασφάλειας: εδώ το πραγματικό ερώτημα δεν είναι «προκαλεί βλάβη» αλλά «κάνει αυτό που λέει».

Αυτή η κατηγορία είναι η πιο ευαίσθητη εμπορικά, καθώς το αποτέλεσμά της γράφεται απευθείας στην ετικέτα και στους διαφημιστικούς ισχυρισμούς: ενεργειακή κλάση, χωρητικότητα, απόδοση, ισχύς αναρρόφησης, ψυκτική ικανότητα, διάρκεια ζωής κύκλων, αυτονομία. Μια λανθασμένη ή αναπόδεικτη δήλωση απόδοσης εγκυμονεί κίνδυνο επιβολής μέτρων τόσο βάσει εποπτείας αγοράς όσο και καταναλωτικής νομοθεσίας.

Η κοινή δυσκολία σε αυτές τις μετρήσεις είναι ότι η απόδοση εξαρτάται από τις ΣΥΝΘΗΚΕΣ. Η χωρητικότητα ενός κλιματιστικού ποικίλλει με την εξωτερική θερμοκρασία, μιας μπαταρίας με τον ρυθμό εκφόρτισης, η αναρρόφηση μιας σκούπας με το πόσο γεμάτη είναι η σακούλα. Τα πρότυπα απόδοσης επομένως ορίζουν πρώτα μια συνθήκη αναφοράς και μετά περιγράφουν τη μέτρηση· μια τιμή απόδοσης χωρίς δηλωμένες συνθήκες δεν είναι συγκρίσιμη.

Οι εποχιακές και κυκλικές τιμές είναι η ανεπτυγμένη μορφή αυτής της λογικής. Επειδή η απόδοση που μετράται σε ένα σημείο δεν αντιπροσωπεύει την πραγματική χρήση, οι τιμές που μετρώνται υπό διαφορετικές συνθήκες σταθμίζονται και μετατρέπονται σε εποχιακό αριθμό. Τα καθεστώτα οικολογικού σχεδιασμού και ενεργειακής σήμανσης χρησιμοποιούν αυτές τις τιμές.

Η απόδοση και η αντοχή είναι ξεχωριστές κατηγορίες και χρειάζονται και οι δύο: ένα προϊόν μπορεί να αποδίδει την πρώτη ημέρα και να το χάνει έξι μήνες αργότερα. Ορισμένα καθεστώτα επομένως απαιτούν τη μέτρηση της απόδοσης και μετά τη γήρανση.