مقررات UNECE R10 سازگاری الکترومغناطیسی خودروها و زیرمجموعههای الکتریکی/الکترونیکی نصبشده بر آنها را تنظیم میکند. عنوان رسمی آن "Electromagnetic compatibility" است و در میان پیوستهای موافقتنامه ژنو ۱۹۵۸ منتشر میشود.
دو مسیر تأیید جداگانه
طبق R10 دو نوع تأیید وجود دارد. اول تأیید کل خودرو است: کل خودرو در یک اتاقک نیمهبیبازتاب اندازهگیری میشود. دوم تأیید زیرمجموعه الکتریکی/الکترونیکی (ESA) است: یک واحد کنترل یا ماژول منفرد بهتنهایی تأیید میشود. تجهیزات الکترونیکی نصبشده پس از فروش نیز بهعنوان ESA تأیید میشوند.
چهار سرفصل اندازهگیریشده
| سرفصل | چه چیزی بررسی میشود؟ |
|---|---|
| انتشار تشعشعی | تداخل الکترومغناطیسی که خودرو یا زیرمجموعه در هوا تشعشع میکند |
| انتشار انجام شده | تداخل منتشرشده از طریق خطوط تغذیه و سیگنال |
| ایمنی تشعشعی | تداوم عملکرد تحت میدان الکترومغناطیسی خارجی |
| ایمنی هدایتی | مقاومت در برابر سیگنالهای مزاحم واردشده از طریق خطوط |
دامنه اضافی برای خودروهای الکتریکی
سریهای اصلاحی جدیدتر R10 رفتار در حالت شارژ خودروهای الکتریکی و هیبریدی را نیز پوشش میدهد. در حالی که خودرو به شبکه تغذیه متصل است، هم تداخلی که منتشر میکند و هم ایمنی آن در برابر اختلالات واردشده از شبکه ارزیابی میشود. شارژر داخل خودرو و مجموعه کابل شارژ بخشی از این دامنه هستند.
بازههای فرکانس، سطوح شدت میدان و منحنیهای حد در ضمائم سری اصلاحات جاری تعریف شده و بسته به رده خودرو متفاوت است. این صفحه سطوح عددی ارائه نمیدهد؛ مقادیر باید از نسخه جاری در تاریخ درخواست گرفته شود.
مشکلات پرتکرار
- تفاوت چیدمان دسته سیم در طول آزمون با خودروی واقعی — نتیجه نمایندگی خود را از دست میدهد.
- منابع تغذیه سوئیچینگ که از حدود انتشار هدایتی فراتر میروند.
- عدم تعریف پیشین عملکردهایی که باید در طول آزمون ایمنی پایش شوند.
- تجهیزات نصبشده پس از فروش فاقد تأیید ESA مستقل خود هستند.
- بهروزرسانی نرمافزار رفتار EMC را تغییر میدهد و این موضوع اطلاعرسانی نمیشود.
چه کسی تأییدیه صادر میکند؟
آزمایشگاه آزمون را انجام میدهد و گزارش خود را صادر میکند؛ تأیید نوع توسط مرجع تأیید کشوری عضو موافقتنامه ۱۹۵۸ اعطا میشود. آزمایشگاه گزارش خود را بهعنوان خدمات فنی به آن مرجع ارائه میدهد. یک گزارش آزمون بهتنهایی سند تأیید نوع نیست.
چرا دستورالعمل عمومی EMC بر خودرو اعمال نمیشود؟
از نظر سازگاری الکترومغناطیسی، خودروها و اجزای آنها مشمول قانون عمومی محصول نیستند بلکه مشمول مقررات خاص نظام تأیید نوع خودرو هستند. دلیل این امر ترجیح قانونی خودسرانه نیست بلکه این است که محیط الکترومغناطیسی خودرو ویژه است: مدارهای سوئیچینگ جریان بالا، حسگرهای حساس، گیرندههای رادیویی و واحدهای کنترل بحرانی از نظر ایمنی همگی درون یک بدنه قرار دارند.
به همین دلیل چیدمانهای آزمون نیز متفاوت است. در حالی که آزمونهای عمومی EMC در چیدمانهایی که نماینده یک دستگاه رومیزی هستند انجام میشود، در سمت خودرو چیدمانهای جداگانهای هم برای کل خودرو و هم برای زیرمجموعههای الکترونیکی منفرد تعریف میشود. خود خودرو مانند یک آنتن عمل میکند و هندسه بدنه بر نتیجه اثر میگذارد.
دو سطح تأیید جداگانه
| سطح | چه چیزی ارزیابی میشود |
|---|---|
| کل خودرو | تداخل منتشرشده از خودرو و ایمنی آن در برابر میدانهای خارجی؛ هندسه خود خودرو و نصب سیمکشی در ارزیابی گنجانده میشود. |
| زیرمجموعه الکترونیکی | رفتار انتشار و ایمنی یک واحد کنترل، درایور یا ماژول منفرد؛ تأیید در سطح جزء اعطا میشود. |
در عمل این دوگانگی به این معناست: استفاده از یک زیرمجموعه تأییدشده تأیید خودرو را تضمین نمیکند و تأیید خودرو نیز فروش جداگانه آن جزء را مشروع نمیکند. اینکه کدام طرف هر سطح را در اختیار دارد باید در زنجیره تأمین با قرارداد روشن شود.
خودروهای الکتریکی چه چیزی را تغییر دادند؟
- اجزای قطار قدرت ولتاژ بالا نویز سوئیچینگ قدرتمندی تولید میکنند که در خودروهای معمولی یافت نمیشود؛ بار سمت انتشار بهطور محسوسی افزایش یافته است.
- در حین شارژ، خودرو به شبکه تغذیه متصل است؛ این وضعیت خودرو را هم به یک وسیله نقلیه جادهای و هم به تجهیزات متصل به شبکه تبدیل میکند و ارزیابی جداگانهای برای حالت شارژ لازم است.
- حسگرهای دستیار رانندگی و عملکردهای خودران به تداخل الکترومغناطیسی حساساند؛ ایمنی اکنون موضوعی ایمنی است نه راحتی.
- شارژ بیسیم و ارتباط خودرو-شبکه باندهای فرکانسی جدیدی را وارد میکند و با مقررات رادیویی تلاقی دارد.
هنگام خواندن گزارش به چه چیزهایی باید توجه کرد؟
موارد تعیینکننده در گزارش سازگاری الکترومغناطیسی خودرو عبارتاند از: در چه سطحی تأیید صادر شده (کل خودرو یا زیرمجموعه)، خودرو یا واحد در طول آزمون در چه حالتهای کارکردی بوده، چه دسته سیم و چیدمان نصبی استفاده شده، و چگونه کاهش عملکرد در آزمونهای ایمنی طبقهبندی شده است. مورد آخر بهویژه مهم است: در آزمون ایمنی برخی کاهشهای عملکردی قابلقبول تلقی میشوند، در حالی که برای عملکردهای بحرانی از نظر ایمنی هیچ کاهشی پذیرفته نمیشود و گزارش باید این تمایز را ذکر کند.
کد کشور درون شماره تأیید، مرجعی را نشان میدهد که تأیید را صادر کرده، نه جغرافیایی که در آن معتبر است. به لطف شناسایی متقابل، تأیید در کشورهای عضو موافقتنامه پذیرفته میشود.
