Πώς επιλέγεται ένα προφίλ δοκιμής MIL-STD-810;

Η πιο συνηθισμένη παρανόηση για το MIL-STD-810 είναι ότι πρόκειται για "μια λίστα δοκιμών προς επιτυχία". Το πρότυπο το απορρίπτει ρητά: ορίζει μια διαδικασία προσαρμογής (tailoring). Ποια μέθοδος εφαρμόζεται και σε ποια αυστηρότητα προκύπτει από τον πραγματικό κύκλο ζωής του προϊόντος.

Τι είναι το προφίλ κύκλου ζωής;

Είναι μια διατεταγμένη καταγραφή των γεγονότων που θα συναντήσει ένα προϊόν από την έξοδό του από τη γραμμή παραγωγής έως την απόσυρσή του: πώς συσκευάζεται, με ποιο όχημα μεταφέρεται, πού αποθηκεύεται, σε ποια κλιματική περιοχή αναπτύσσεται, σε ποια πλατφόρμα τοποθετείται, πώς χειρίζεται στη συντήρηση. Κάθε βήμα αυτής της καταγραφής αντιστοιχεί σε ένα ή περισσότερα περιβαλλοντικά φορτία.

Από το προφίλ στη μέθοδο

Ποιος καθορίζει τη σειρά;

Η σειρά με την οποία εφαρμόζονται οι μέθοδοι επηρεάζει το αποτέλεσμα. Το πρότυπο συνιστά η σειρά να αντικατοπτρίζει την πραγματική σειρά στον κύκλο ζωής: το προϊόν πρώτα μεταφέρεται, έπειτα αποθηκεύεται, έπειτα λειτουργεί. Μια ακολουθία που εφαρμόζεται διαδοχικά στο ίδιο δοκίμιο (σωρευτική επίδραση) και η χρήση ξεχωριστού δοκιμίου για κάθε μέθοδο δίνουν διαφορετικά αποτελέσματα· ποια θα εφαρμοστεί πρέπει να αναγράφεται στο σχέδιο δοκιμής.

Ποιος συντάσσει το κριτήριο επιτυχίας;

Ο κατασκευαστής, όχι το εργαστήριο. Το MIL-STD-810 περιγράφει πώς εκτελείται η δοκιμή· ο κατασκευαστής ορίζει στη δική του διαδικασία λειτουργικού ελέγχου ποια λειτουργία πρέπει να επιδεικνύει το προϊόν κατά τη διάρκεια και μετά τη δοκιμή. Χωρίς αυτή τη διαδικασία να υποβληθεί γραπτώς, δεν μπορεί να ληφθεί απόφαση "επιτυχίας".

Μια πρακτική σειρά

• Γράψτε το προφίλ κύκλου ζωής του προϊόντος: μεταφορά, αποθήκευση, ανάπτυξη, λειτουργία, συντήρηση.
• Μεταφράστε κάθε βήμα σε περιβαλλοντικά φορτία και καταγράψτε τις αντίστοιχες μεθόδους.
• Λάβετε τα επίπεδα αυστηρότητας από την περιοχή ανάπτυξης και την προδιαγραφή πλατφόρμας.
• Καταγράψτε γραπτώς τη διαδικασία λειτουργικού ελέγχου και το κριτήριο επιτυχίας.
• Καθορίστε τη σειρά των μεθόδων και τον αριθμό των δοκιμίων στο σχέδιο δοκιμής.
• Συμφωνήστε το σχέδιο με το εργαστήριο πριν από την έναρξη της δοκιμής.

Γιατί δεν υπάρχει "πιστοποιητικό MIL-STD-810";

Αυτό το πρότυπο δεν είναι σχήμα συμμόρφωσης αλλά ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΕΘΟΔΩΝ και δεν μπορεί να συνδεθεί με πιστοποιητικό. Περιέχει πολυάριθμες μεθόδους — δόνηση, κρούση, θερμοκρασία, υγρασία, χαμηλή πίεση, άμμο και σκόνη, βροχή, αλατονέφωση, ηλιακή ακτινοβολία και άλλα. Το πρότυπο περιγράφει πώς εφαρμόζονται αυτές οι μέθοδοι· δεν αναφέρει ποια πρέπει να εφαρμοστεί ή σε ποιο επίπεδο.

Αυτό που καθορίζει το επίπεδο είναι το ΠΡΟΦΙΛ ΚΥΚΛΟΥ ΖΩΗΣ του εξοπλισμού: πού θα μεταφερθεί ο εξοπλισμός, σε ποια πλατφόρμα θα τοποθετηθεί, σε ποια κλιματική περιοχή θα λειτουργήσει, πόσο καιρό θα παραμείνει σε αποθήκευση. Η ίδια η προσέγγιση του προτύπου λέει το ίδιο: η δοκιμή προσαρμόζεται ώστε να αντιπροσωπεύει την πραγματική έκθεση του εξοπλισμού. Δύο δοκιμές που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το ίδιο πρότυπο μπορεί επομένως να είναι εντελώς διαφορετικές.

Τι συμβαίνει χωρίς προδιαγραφή;

• Το εργαστήριο αναγκάζεται να επιλέξει ένα επίπεδο· εάν το επιλεγμένο επίπεδο είναι χαμηλότερο από την προσδοκία του πελάτη, η έκθεση δεν γίνεται αποδεκτή.
• Εάν το επίπεδο επιλεγεί υψηλότερο από το απαραίτητο, ο εξοπλισμός αποτυγχάνει άσκοπα και οι σχεδιαστικές αλλαγές πάνε χαμένες.
• Χωρίς πληροφορίες άξονα και διάρκειας, μια δοκιμή δόνησης δεν μπορεί να επαναληφθεί· ένα δεύτερο εργαστήριο δεν μπορεί να παράγει το ίδιο αποτέλεσμα.
• Μια έκθεση που αναφέρει "διεξήχθη σύμφωνα με το MIL-STD-810" δεν μεταφέρει καμία πληροφορία αν δεν αναφέρει σύμφωνα με ποια διαδικασία ποιας μεθόδου έγινε.

Πληροφορίες που πρέπει να περιέχει ένα αίτημα δοκιμής

Γιατί η προσαρμογή (tailoring) είναι υποχρεωτικό βήμα;

Η ίδια η λογική του προτύπου δεν βασίζεται στην επιλογή ενός έτοιμου επιπέδου από τον κατάλογό του, αλλά στην ΕΞΑΓΩΓΗ του επιπέδου από την πραγματική έκθεση του εξοπλισμού. Όπου υπάρχουν μετρημένα δεδομένα πεδίου, αυτά υπερισχύουν· όπου δεν υπάρχουν, τα αντιπροσωπευτικά δεδομένα του προτύπου χρησιμοποιούνται ως σημείο εκκίνησης και η αιτιολόγηση καταγράφεται. Η γραπτή αιτιολόγηση προσαρμογής αποτελεί τον πυρήνα της υπερασπισιμότητας της έκθεσης: όταν ερωτηθεί γιατί μια δοκιμή έγινε σε εκείνο το επίπεδο, η απάντηση πρέπει να βρίσκεται στον φάκελο.