Το πιο συνηθισμένο λάθος στην εργασία βιοσυμβατότητας είναι να θεωρείται το ISO 10993 λίστα δοκιμών προς εκτέλεση διαδοχικά. Το Μέρος 1 του προτύπου το απορρίπτει ρητά: η βιολογική αξιολόγηση είναι μια ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ που διεξάγεται εντός διαδικασίας διαχείρισης κινδύνου. Η δοκιμή διεξάγεται μόνο για καταληκτικό σημείο που δεν μπορεί να κλείσει με υπάρχοντα δεδομένα.
Πρώτα η ταξινόμηση
Η αξιολόγηση ξεκινά από το πώς η συσκευή έρχεται σε επαφή με το σώμα. Ο τύπος επαφής εμπίπτει σε τρεις κύριες ομάδες: συσκευές επιφανειακής επαφής, εξωτερικά επικοινωνούσες συσκευές και εμφυτευμένες συσκευές. Η διάρκεια επαφής διαιρείται σε περιορισμένη, παρατεταμένη και μόνιμη. Η τομή αυτών των δύο αξόνων καθορίζει ποια βιολογικά καταληκτικά σημεία πρέπει να αξιολογηθούν.
Καταληκτικά σημεία και τα μέρη τους
| Βιολογικό καταληκτικό σημείο | Το σχετικό μέρος |
|---|---|
| Κυτταροτοξικότητα | ISO 10993-5 |
| Ευαισθητοποίηση | ISO 10993-10 |
| Ερεθισμός / ενδοδερμική αντιδραστικότητα | ISO 10993-23 |
| Οξεία και επαναλαμβανόμενης δόσης συστημική τοξικότητα | ISO 10993-11 |
| Γονοτοξικότητα | ISO 10993-3 |
| Εμφύτευση — τοπικές ιστικές επιδράσεις | ISO 10993-6 |
| Αιμοσυμβατότητα | ISO 10993-4 |
| Χημικός χαρακτηρισμός | ISO 10993-18 |
| Τοξικολογική αξιολόγηση κινδύνου | ISO 10993-17 |
Δεν σημαίνει κάθε κελί στον πίνακα "εκτελέστε δοκιμή". Το πρότυπο απαιτεί το καταληκτικό σημείο να ΑΞΙΟΛΟΓΗΘΕΙ· αυτή η αξιολόγηση μπορεί επίσης να κλείσει με υπάρχουσα βιβλιογραφία, ιστορικό υλικού ή χημικό χαρακτηρισμό. Το MDR και το ISO 10993-1 τοποθετούν τις δοκιμές σε ζώα ως έσχατη λύση.
Ο αυξανόμενος ρόλος του χημικού χαρακτηρισμού
Τα τελευταία χρόνια ο χημικός χαρακτηρισμός βάσει ISO 10993-18 έχει μετακινηθεί στο κέντρο της βιολογικής αξιολόγησης. Η προσέγγιση είναι η εξής: οι ουσίες που θα μπορούσαν να προέλθουν από το υλικό προσδιορίζονται αναλυτικά, αξιολογείται τοξικολογικό όριο για κάθε ουσία και συγκρίνεται με την ποσότητα στην οποία θα εκτεθεί ο ασθενής. Όπου το περιθώριο είναι επαρκές, ορισμένα καταληκτικά σημεία μπορούν να κλείσουν χωρίς δοκιμή.
Το δείγμα πρέπει να είναι στην τελική του μορφή
Η αξιολόγηση γίνεται στην τελική μορφή της συσκευής που θα έρθει σε επαφή με τον ασθενή. Η αποστείρωση, τα υπολείμματα καθαρισμού και τα βοηθητικά μέσα κατασκευής επηρεάζουν άμεσα το αποτέλεσμα. Ένα αποτέλεσμα που λαμβάνεται με μη αποστειρωμένο δείγμα δεν αντιπροσωπεύει το προϊόν σειριακής παραγωγής.
Μια προτεινόμενη σειρά
- Ορίστε τον τύπο και τη διάρκεια επαφής της συσκευής.
- Καταγράψτε τα καταληκτικά σημεία προς αξιολόγηση σύμφωνα με το ISO 10993-1.
- Συγκεντρώστε το ιστορικό υλικού και τα υπάρχοντα δεδομένα.
- Πραγματοποιήστε χημικό χαρακτηρισμό βάσει ISO 10993-18.
- Ξεχωρίστε τα καταληκτικά σημεία που μπορούν να κλείσουν με τοξικολογική αξιολόγηση κινδύνου.
- Σχεδιάστε δοκιμές για τα υπόλοιπα καταληκτικά σημεία.
- Συγκεντρώστε τα ευρήματα στην έκθεση βιολογικής αξιολόγησης.
Γιατί μια διαδικασία αξιολόγησης αντί για λίστα δοκιμών;
Επί χρόνια, η βιολογική αξιολόγηση διαβαζόταν ως πίνακας του τύπου "αυτές οι δοκιμές γίνονται για αυτή τη συσκευή". Η σημερινή προσέγγιση της σειράς προτύπων είναι διαφορετική, και η κατανόησή της καθορίζει ολόκληρο τον φάκελο: το έργο δεν είναι να σημειώνετε μια λίστα δοκιμών, αλλά να εντοπίζετε τους ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ που σχετίζονται με τη βιολογική ασφάλεια της συσκευής και να αποφασίζετε, για καθέναν, τι συνιστά επαρκή τεκμηρίωση.
Η συγκεκριμένη συνέπεια αυτής της προσέγγισης είναι: όπου τα υπάρχοντα δεδομένα είναι επαρκή, δεν διεξάγεται δοκιμή. Εάν η σύσταση του υλικού είναι γνωστή, το ίδιο υλικό χρησιμοποιείται εδώ και καιρό υπό τις ίδιες συνθήκες επαφής και υπάρχουν βιβλιογραφικά δεδομένα, αυτά τα δεδομένα μπορούν να υποβληθούν ως τεκμήριο. Η δοκιμή διεξάγεται για να κλείσει ένα κενό δεδομένων· δεν αποτελεί αυτοσκοπό.
Οι δύο άξονες που καθορίζουν την αξιολόγηση
| Αξονας | Τι καθορίζει |
|---|---|
| Η φύση της επαφής | Έρχεται η συσκευή σε επαφή με την επιφάνεια, την κυκλοφορία του αίματος, ή τοποθετείται εντός ιστού ή οστού; Όσο πιο βαθιά φτάνει η επαφή, τόσο μεγαλύτερο το βάρος τεκμηρίωσης. |
| Χρόνος επικοινωνίας | Το αναμενόμενο τεκμήριο διαφέρει για περιορισμένη, παρατεταμένη και μόνιμη επαφή· όταν αλλάζει η κατηγορία διάρκειας, ο φάκελος επαναξιολογείται. |
Αυτοί οι δύο άξονες μαζί καθορίζουν ποια βιολογικά καταληκτικά σημεία πρέπει να αντιμετωπιστούν: κυτταροτοξικότητα, ευαισθητοποίηση, ερεθισμός, οξείες και χρόνιες συστημικές επιδράσεις, γονοτοξικότητα, επιδράσεις στη θέση εμφύτευσης, αιμοσυμβατότητα κ.λπ. Για κάθε καταληκτικό σημείο ο φάκελος περιέχει είτε δεδομένα δοκιμής είτε αιτιολογημένη εξαίρεση.
Ο ρόλος του χημικού χαρακτηρισμού
Η πιο έντονη μετατόπιση βάρους στη σειρά τα τελευταία χρόνια ήταν προς τον χημικό χαρακτηρισμό. Η λογική είναι η εξής: αν γνωρίζουμε τις ουσίες που θα μπορούσαν να περάσουν από τη συσκευή στο σώμα και τις ποσότητές τους, μπορούμε να αξιολογήσουμε τον κίνδυνο χρησιμοποιώντας τα γνωστά τοξικολογικά δεδομένα για αυτές τις ουσίες. Αυτή η οδός μειώνει τις δοκιμές σε ζώα και δίνει πιο συγκεκριμένη απάντηση. Στην πράξη, μελέτες εκχύλισης και αναλυτικός έλεγχος προσδιορίζουν τις ουσίες που θα μπορούσαν να μεταφερθούν, και ακολουθεί τοξικολογική αξιολόγηση κινδύνου.
Στοιχεία που καθορίζουν την υπερασπισιμότητα του φακέλου
- Ότι η αξιολόγηση έγινε στο ΤΕΛΙΚΟ ΠΡΟΪΟΝ: η ίδια πρώτη ύλη μπορεί να συμπεριφέρεται διαφορετικά μετά από διαφορετική επεξεργασία και αποστείρωση.
- Ότι η μέθοδος αποστείρωσης και τα υπολείμματά της περιλαμβάνονται στην αξιολόγηση· το υπόλειμμα αποστείρωσης αποτελεί από μόνο του πηγή βιολογικού κινδύνου.
- Ότι λαμβάνονται υπόψη τα βοηθητικά μέσα κατασκευής (μέσα αποκόλλησης καλουπιού, υγρά κοπής, κόλλες)· αυτά δεν εμφανίζονται στη συνταγή του υλικού αλλά παραμένουν στην επιφάνεια.
- Ότι η αξιολόγηση ανανεώνεται σε αλλαγή υλικού ή προμηθευτή· η φράση "η ίδια κατηγορία πολυμερούς" δεν αποτελεί απόδειξη ισοδυναμίας.
- Ότι οι αιτιολογήσεις εξαίρεσης είναι γραπτές και τεκμηριωμένες· όπου ένα καταληκτικό σημείο παραλείπεται χωρίς αιτιολόγηση, ο φάκελος θεωρείται ελλιπής.
Μια έκθεση βιολογικής αξιολόγησης δεν είναι έκθεση δοκιμής αλλά έγγραφο ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ που ερμηνεύει από κοινού δεδομένα δοκιμών και βιβλιογραφίας· υπογράφεται από εξειδικευμένο αξιολογητή και συνδέεται με τον φάκελο διαχείρισης κινδύνου της συσκευής.