شارژرهای قابل‌حمل و باتری‌های لیتیوم-یون در چین در دامنه CCC قرار گرفتند

اداره صدور گواهینامه و اعتباربخشی چین (CNCA) در ۳۱ مه ۲۰۲۶ اطلاعیه شماره 2026/7 را منتشر کرد. این اطلاعیه استاندارد ملی الزامی تازه‌منتشرشده GB 47372-2026 «مشخصات ایمنی شارژرهای قابل‌حمل» و قواعد اجرایی بازبینی‌شده CCC (CNCA-C09-02:2026) را لازم‌الاجرا می‌کند.

الزام CCC برای شارژرهای همراه جدید نیست: از ۱ اوت ۲۰۲۴، باتری‌های لیتیوم-یون و منابع توان همراه برای فروش قانونی در چین و حمل در پروازهای داخلی نیاز به گواهی CCC داشتند. اعلامیه جدید مبنای فنی این نظام را به‌روز می‌کند.

دامنه شامل محصولات توان قابل‌حمل طراحی‌شده برای حمل توسط کاربر و دارای باتری یا بسته باتری لیتیوم-یون است: شارژرهای همراه کلاسیک، سیستم‌های ذخیره انرژی قابل‌حمل و منابع توان سیار برای کمپینگ و استفاده در فضای باز.

دو آستانه دامنه را محدود می‌کند: وزن محصول از ۱۸ کیلوگرم بیشتر نباشد و ظرفیت نامی کل باتری‌های آن از ۶۰۰ میلی‌آمپرساعت بیشتر باشد. این دو مقدار اولین بررسی برای تعیین مشمولیت یک محصول هستند.

از ۱ مارس ۲۰۲۶، محصولات پرخطر از جمله شارژرهای همراه باید از نشان جدید CCC دارای کد QR ردیابی استفاده کنند.

این تغییری است که بر طراحی برچسب و چاپ بسته‌بندی تأثیر می‌گذارد. حتی محصولی با گواهی معتبر نیز اگر با شکل قدیمی نشان برچسب‌گذاری شده باشد در بازار دچار مشکل می‌شود؛ گواهی و برچسب دو نقطه کنترل جداگانه‌اند.

تولیدکنندگانی که هم‌اکنون گواهی CCC برای شارژرهای همراه و باتری‌ها/بسته‌های لیتیوم-یون استفاده‌شده در آن‌ها دارند، باید آزمون، بازرسی و تبدیل گواهی اضافی موردنیاز را تا ۱ آوریل ۲۰۲۷ تکمیل کنند.

پس از این تاریخ، محصولات متأثر باید طبق GB 47372-2026 و CNCA-C09-02:2026 گواهی‌شده باشند. یعنی گواهی موجود به‌طور خودکار ادامه نمی‌یابد؛ اگر تبدیل انجام نشود، اعتبار خود را از دست می‌دهد.

چون دامنه آزمون اضافی بسته به محصول متفاوت است، گام اول دریافت فهرست تفاوت از نهاد صادرکننده گواهی است. اینکه بازرسی کارخانه لازم است یا نه نیز در همین مرحله مشخص می‌شود و بیشترین اثر را بر زمان‌بندی دارد.

شارژرهای همراه و باتری‌های لیتیوم-یون رایج‌ترین منبع حوادث آتش‌سوزی در الکترونیک مصرفی هستند. ماهیت ریسک نیز ویژه است: خرابی تدریجی نیست — با شروع فرار حرارتی، رویداد ظرف چند ثانیه پیش می‌رود و می‌تواند به سلول‌های مجاور سرایت کند.

عامل دوم ساختار بازار است: این محصولات توسط تعداد زیادی تولیدکننده کوچک و تحت فشار قیمت پایین تولید می‌شوند. ساده‌سازی مدار حفاظتی برای کاهش هزینه، شکل رایجی از عدم انطباق است.

وقتی این دو عامل با هم ترکیب شوند، ترجیح نهاد قانون‌گذار قابل‌پیش‌بینی می‌شود: صدور گواهی اجباری شامل آزمون طرف سوم و بازرسی کارخانه، به‌جای مسیر مبتنی بر خوداظهاری تولیدکننده.

ارزیابی در این گروه عمدتاً در دو سطح انجام می‌شود: سلول و محصول نهایی. درخواست شاهد جداگانه برای سلول، آزمون محصول نهایی را حذف نمی‌کند؛ هر دو جداگانه بایگانی می‌شوند.

آزمون در آزمایشگاه معتبر داخل کشور انجام می‌شود و چون آزمون‌های باتری مخرب‌اند، تعداد نمونه زیاد است. برنامه نمونه پیش از رزرو نوبت آزمایشگاه مشخص می‌شود.

بازرسی کارخانه می‌تواند شامل تولیدکننده سلول نیز باشد؛ آمادگی تأمین‌کننده سلول در زنجیره برای بازرسی از ابتدا تأیید می‌شود. ناآمادگی تأمین‌کننده رایج‌ترین علت از دست‌رفتن زمان‌بندی است.

برای تغییرات دامنه، دوره انتقال تعریف می‌شود؛ در پایان آن، واردات و فروش محصول بدون گواهی متوقف می‌شود. وضعیت موجودی موجود در بازار طی این دوره جداگانه تنظیم می‌شود و این اطلاعات برای برنامه‌ریزی تجاری تعیین‌کننده است.

تنوع مدل در این گروه بالاست: تفاوت ظرفیت، تأمین‌کننده سلول و توان شارژ می‌تواند مدل جداگانه محسوب شود و تعداد گواهی را از انتظار فراتر ببرد. بررسی سبد محصول از ابتدا انجام می‌شود.

مالکیت گواهی به‌وضوح در قرارداد تنظیم می‌شود: گواهی به نام متقاضی مقیم در کشور صادر می‌شود و دارنده گواهی کنترل محصول در بازار را در دست دارد.