Crash Safety چیست؟
این آزمایش در چارچوب فصل 7 ("ضربه های عملیاتی و ایمنی تصادف") استاندارد RTCA DO-160 "شرایط زیست محیطی و روش های آزمایش تجهیزات هوابرد" انجام می شود تا ارزیابی شود که آیا تجهیزات در صورت بروز حادثه از مجموعه خود جدا نمی شوند و خطری ایجاد نمی کنند. DO-160 دقیقاً همان متن EUROCAE ED-14 است و توسط ISO به عنوان ISO 7137 شناخته می شود.
هدف Crash Safety
هدف این است که تأیید شود که تجهیزات هوانوردی الزامات مربوط به ارزیابی اینکه آیا تجهیزات در صورت بروز حادثه از مجموعه خود جدا نمی شوند و خطری در شرایط پرواز و زمین ایجاد نمی کنند و تکمیل صلاحیت تجهیزات است.
Crash Safety بر چه محصولاتی اعمال می‌شود؟
- واحدهای اویونیک و نمایشگرها
- تجهیزات الکترونیکی در پرواز
- دستگاه های ارتباطی و ناوبری
- تجهیزات کابین و محفظه بار
- سنسورها و محرک ها
Crash Safety در چه صنایعی کاربرد دارد؟
استانداردهای مرتبط با Crash Safety
- RTCA DO-160شرایط محیطی و روش های آزمایش در تجهیزات هوانوردی تست کنید
- EUROCAE ED-14
- ISO 7137
شرایط Crash Safety
- شکل ضربه
- پالس دامنه بالا یا شتاب پیوسته که در استاندارد تعریف شده است
- Tepe ivme
- به طور قابل توجهی بالاتر از شوک عملیاتی است
- روش
- گزینه ضربه ای یا شتاب پایدار
- تابع
- تداوم عملکرد برای ایمنی تصادف مورد نیاز نیست
تجهیزات Crash Safety
- دستگاه شوک یا سانتریفیوژ با ظرفیت بالا
- شتاب سنج
- دستگاه نصب
الزامات نمونه برای Crash Safety
- رابط مونتاژ باید مونتاژ واقعی هواپیما را نشان دهد
- نمونه ممکن است پس از آن غیر قابل استفاده باشد
- بست ها باید با مشخصات مطابقت داشته باشند
مدت Crash Safety
به طور معمول نیم تا یک روز کاری.
روش اجرای Crash Safety
- 1روش (ضربه یا شتاب پیوسته) انتخاب شده است.
- 2نمونه از طریق رابط نصب متصل می شود.
- 3شتاب تعریف شده اعمال می شود.
- 4جداسازی قطعات و یکپارچگی ساختاری ارزیابی می شود.
معیارهای پذیرش Crash Safety
معیار پذیرش این است که تجهیزات از محل نصب خود جدا نشوند و خطری برای خدمه/مسافر ایجاد نکنند. عملکرد نیازی به ادامه ندارد.
ارزیابی نتایج
این آزمایش یک آزمایش بقا نیست، بلکه یک آزمایش پیشگیری از خطر است.
گزارش Crash Safety
- استاندارد کاربردی، بازنگری و قسمت 7
- دسته تجهیزات انتخابی و توجیه
- شرایط کاربردی و نتایج اندازه گیری
- روش نظارت بر عملکرد و مشاهدات
- فرم صلاحیت زیست محیطی (DO-160 Environmental Qualification Form) ورود
اعتباربخشی
EUROLAB دارای اعتبار شناخته شده بین المللی است که از نهادهای اعتباربخشی طرف قراردادهای شناسایی چندجانبه IAF و ILAC، تحت ISO/IEC 17025 برای تست های آزمایشگاهی، ISO/IEC 17020 برای بازرسی و نظارت، و ISO/IEC 17021-1 و سیستم گواهی محصول ISO/IEC. این زنجیره تضمین می کند که گزارش ها و گواهی های صادر شده در سراسر جهان پذیرفته می شوند.
اینکه آیا این آزمون می تواند در محدوده معتبر ارائه شود به محصول شما و استاندارد اعمال شده بستگی دارد. از آنجایی که اعتبارسنجی مبتنی بر روش است، دامنه به صورت کتبی در مرحله نقل قول تأیید می شود.
محدوده و مجوزهامقررات مرتبط
- الزامات صلاحیت تجهیزات هوایی
- اصول صدور گواهینامه EASA/FAA
آزمون هوافضا — این حوزه آزمون چه چیزی را پوشش می‌دهد؟
بخش زیر حوزه‌ای را توصیف می‌کند که آزمون Crash Safety به آن تعلق دارد؛ شرایط و معیارهای پذیرش این آزمون خاص در بخش‌های بالا آمده است. دامنه ویژه محصول شما در مرحله پیشنهاد قیمت به‌صورت مکتوب مشخص می‌شود.
آزمون‌های هوافضا نشان می‌دهد تجهیزات در محیط پرواز به کار خود ادامه می‌دهند و شواهدی برای پرونده قابلیت پرواز فراهم می‌کنند. در این خانواده، احتمال خرابی قابل قبول چند مرتبه از سایر بخش‌ها پایین‌تر است؛ این موضوع مستقیماً دامنه آزمون و بار گواهینامه را تعیین می‌کند.
بارزترین ویژگی این حوزه قابلیت ردیابی است. اینکه یک قطعه هواپیما از کدام ذوب آمده، در کدام کوره عملیات حرارتی و با چه چرخه‌ای فرآوری شده، کدام اپراتور جوش زده و کدام بازرس تأیید کرده، همگی ثبت می‌شود. گزارش آزمون یک حلقه از این زنجیره است؛ اگر زنجیره قطع شود، گزارش به‌تنهایی ارزشی ندارد.
صلاحیت‌سنجی محیطی از طریق RTCA DO-160 انجام می‌شود و دسته‌بندی بر اساس محل نصب تجهیزات در هواپیما انتخاب می‌شود. دستگاهی که روی پانل کابین نصب شده و دستگاهی که داخل بال نصب شده، همان بخش را با دسته‌های متفاوت طی می‌کنند. بنابراین هنگام خواندن گزارش DO-160 دانستن اینکه کدام بخش با کدام دسته اعمال شده ضروری است.
در سمت نرم‌افزار و سخت‌افزار پیچیده، رویکرد کاملاً تغییر می‌کند: مدرک نه آزمون بلکه تضمین فرآیند است. DO-178C برای نرم‌افزار و DO-254 برای سخت‌افزار الکترونیکی پیچیده مشخص می‌کنند فرآیند توسعه چگونه اجرا شود و چه مدارکی تولید شود. هر مرحله، از نیازمندی تا کد، از آزمون کد تا تحلیل پوشش، باید قابل ردیابی باشد. آزمودن یک نرم‌افزار آن را قابل گواهی نمی‌کند؛ این ثبت فرآیند است که چنین می‌کند.
در سمت مواد و فرآیندهای ویژه، مجموعه قواعد جداگانه‌ای اعمال می‌شود. AWS D17.1 برای جوشکاری، SAE AMS 2750 برای پیرومتری در عملیات حرارتی و NAS 410 برای پرسنل آزمون غیرمخرب استفاده می‌شود. برای فرآیندهای ویژه (عملیات حرارتی، پوشش‌دهی، جوشکاری، NDT، چسبانیدن) اعتباربخشی NADCAP در عمل در زنجیره تأمین الزامی است؛ بدون NADCAP فروش قطعات به بسیاری از تولیدکنندگان اصلی ممکن نیست.
در سمت سیستم کیفیت، سری AS/EN 9100 استفاده می‌شود: 9100 برای تولیدکنندگان، 9110 برای سازمان‌های نگهداری و تعمیر و 9120 برای توزیع‌کنندگان. بدون این گواهی‌نامه‌ها ورود به زنجیره تأمین هوافضا عملاً ممکن نیست و ممیزی‌ها به‌طور محسوسی دقیق‌تر از سایر بخش‌ها هستند.
خطر قطعات تقلبی موضوعی خاص این حوزه است. برای شناسایی قطعات تقلبی یا بازفرآوری‌شده در زنجیره تأمین قطعات الکترونیکی، استانداردها و روش‌های تأیید جداگانه‌ای (بازرسی چشمی، اشعه ایکس، بازکردن پوسته و بررسی ساختار داخلی، XRF) به کار می‌رود.
کاربردهای فضایی لایه‌های اضافی می‌افزایند: گازدهی در خلأ، مقاومت در برابر تشعشع، چرخه حرارتی-خلأ طولانی‌مدت و ارزیابی اثرات رویداد منفرد.
گروه‌های روش در این حوزه
صلاحیت‌سنجی محیطی
بخش‌های RTCA DO-160: دما و ارتفاع، ارتعاش، ضربه، رطوبت، شن و گرد و غبار، قارچ، مه نمکی، حساسیت به سیال، یخ‌زدگی، صاعقه.
الکترومغناطیسی
بخش‌های EMC در DO-160؛ ویژگی‌های توان MIL-STD-461 و MIL-STD-704 در پلتفرم‌های نظامی.
تضمین نرم‌افزار و سخت‌افزار
چرخه عمر نرم‌افزار DO-178C و شواهد تضمین طراحی سخت‌افزار DO-254؛ ردیابی الزامات و تحلیل پوشش.
مواد و جوشکاری
تأیید صلاحیت جوشکاری طبق AWS D17.1، آزمون مکانیکی مواد، متالوگرافی و بازرسی غیرمخرب.
کنترل فرآیند ویژه
پیرومتری SAE AMS 2750، راستی‌آزمایی فرآیند پوشش‌دهی و عملیات حرارتی، آماده‌سازی برای ممیزی‌های NADCAP.
محیط فضا
چرخه خلأ حرارتی، گازگیری، تحمل تشعشع و تأیید صلاحیت آکوستیک/ارتعاش.
موارد رایج اشتباه‌گرفته‌شده در این حوزه
- سندی به نام «گواهی DO-160» وجود ندارد؛ DO-160 یک مشخصات آزمون است و خروجی آن گزارش تأیید صلاحیت است.
- انتخاب بخش‌ها و رده‌ها از مشخصات تجهیزات مشتری می‌آید؛ آزمایشگاه نمی‌تواند این انتخاب را به‌تنهایی انجام دهد.
- DO-178C و DO-254 را نمی‌توان صرفاً با آزمون برآورده کرد؛ شاهد، ردیابی فرآیند توسعه است.
- گواهی AS9100 تأیید محصول نیست؛ گواهی سیستم کیفیت است و تأیید قطعه جداگانه انجام می‌شود.
- برای فرآیندهای ویژه، کاری که بدون NADCAP انجام شود حتی اگر از نظر فنی درست باشد در زنجیره تأمین پذیرفته نمی‌شود.
- MIL-STD-810 و DO-160 اغلب با هم اشتباه گرفته می‌شوند: یکی مشخصات نظامی و دیگری هوانوردی غیرنظامی است و پروفایل‌هایشان متفاوت است.
این نتایج از کدام تصمیم پشتیبانی می‌کنند
- قابلیت پرواز و پرونده‌های TSO/ETSO
- ورود به زنجیره تأمین هوافضا و تأیید تأمین‌کننده
- تأیید فرآیند ویژه و آماده‌سازی NADCAP
- تعیین تأثیر تغییر طراحی بر تأیید صلاحیت
- مدیریت ریسک قطعه تقلبی و راستی‌آزمایی مؤلفه
تست های مرتبط
پرسش‌های متداول درباره Crash Safety
دسته تجهیزات چگونه تعیین می شود؟
این دسته بر اساس محل نصب تجهیزات بر روی هواپیما (منطقه تحت فشار/بدون فشار، گرما/گرم نشده) و نوع هواپیما انتخاب می شود. انتخاب دسته به طور مستقیم شرایط آزمون را تعیین می کند و در فرم صلاحیت اعلام می شود.
آیا تفاوتی بین DO-160 و ED-14 وجود دارد؟
شماره RTCA DO-160 و EUROCAE ED-14 دقیقاً همان متن هستند. این دو معادل در نظر گرفته می شوند.